Kadir YamanAnkara Sokaklarında Tarihi Hesaplaşma
Cumhuriyet Halk Partisi Genel Merkezi önünde yaşanan son gelişmeler, sıradan bir parti içi güç mücadelesinin ötesine geçerek Türk siyasi tarihindeki derin bir fay hattının kırılışını simgeliyor. Parti binasının önünde toplanan öfkeli kalabalıklar, içeride barikat kuranlar ve nihayetinde polisin müdahalesiyle tahliye edilen bir yönetim… Bu manzara, Türk demokrasisinin en köklü kurumunun yapısal olarak nasıl bir çözülme sürecine girdiğini açıkça ortaya koyuyor.
Adnan Beker resimli bir otobüsün iki cephe arasında adeta bir tampon bölge oluşturması, siyasi sembolizmin absürt bir örneği olarak kayda geçti. İçeridekilerin marşlar eşliğindeki direnişine dışarıdakilerin sert ithamlarla karşılık vermesi, kutuplaşmanın parti tabanına kadar nasıl sirayet ettiğini gösteriyor. Nihayetinde, Genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu’nun talebi doğrultusunda emniyet güçlerinin devreye girerek Özgür Özel ve ekibini binadan tahliye etmesi, partinin fiilen ikiye bölündüğünün resmi ilanı oldu.
İki Başlı Muhalefet ve Dış Politika Yansımaları
Peki bu bölünme Türkiye’nin geleceğini nasıl etkileyecek? Ankara, küresel jeopolitik dengelerin yeniden kurulduğu, bölgesel aktörlerin sınırları yeniden tartıştığı kritik bir dönemden geçiyor. Böylesi bir konjonktürde, ana muhalefet partisinin kendi içinde meclis grubu ve genel merkez olmak üzere iki başlı bir yapıya bürünmesi, ülkenin dış politikadaki karar alma ve denetleme mekanizmalarını zayıflatıyor. Güçlü bir muhalefetin olmadığı bir demokratik sistem, dış dünyada da kırılgan bir imaj çizer.
Kılıçdaroğlu’nun mahalle teşkilatlarından başlatacağını ilan ettiği “arınma” operasyonu, İmamoğlu ve Özel ikilisinin partideki tüm izlerini silmeyi amaçlıyor. Ancak mecliste grubu bulunan ama genel merkezle bağı tamamen kopmuş bir yapının ne kadar sürdürülebilir olduğu büyük bir soru işareti. Bu garip iki cepheli durumun mevcut siyasi iklimde uzun süre yaşaması mümkün görünmüyor.
Ekim Partisi: Siyasi Bir Kurtuluş Reçetesi mi?
Ankara kulislerinde yüksek sesle konuşulan en ciddi senaryo, Özgür Özel ve ekibinin yeni kurulan Ekim Partisi’ne geçiş yapması. Bu adım, mevcut tıkanıklığı aşmak adına stratejik bir hamle olarak görünse de, beraberinde büyük riskler barındırıyor. Yeni bir oluşum, CHP markasının asırlık sosyolojik mirasını ve seçmen tabanını arkasına almadan ana muhalefet rolünü üstlenebilir mi?
Eğer tüm bu oyun planı sadece Ekrem İmamoğlu’nun siyasi geleceğini korumak ve onu aday göstermek üzerine kurulduysa, Türk seçmeninin bu pragmatik hamleyi nasıl karşılayacağı meçhuldür. Toplumsal bir vizyon sunmayan, sadece kişisel ikbal arayışlarına dayanan projeler her zaman hüsranla sonuçlanmıştır. Yağmur altında meclise doğru yürürken yüzünde tuhaf bir rahatlama görülen Özgür Özel, belki de kaçınılmaz olan bu yeni dönemin ilk adımlarını atmanın hafifliğini yaşıyordu.
Kaynak: Sabah