CHP’de Maske Düştü: Özgür Özel’in Tehlikeli Dili

Siyasetin merkezi Ankara koridorlarında bugünlerde tek bir isim konuşuluyor, ancak bu konuşmalar pek de övgü dolu değil: Özgür Özel. Koltuğa oturduğu günden beri ‘değişim’ parantezine sıkışan Özel’in, geldiğimiz noktada partiyi sürüklediği yer tam bir siyasi savrulma. Kulislerden sızan bilgilere göre, genel merkezde bile artık sesler yükselmeye, ‘Nereye gidiyoruz?’ soruları sorulmaya başlandı.

Siyasi Nezaket Yerle Bir: Mesaj Skandalı

Keçiören Belediye Başkanı Mesut Özarslan meselesi sadece bir istifa değil, bir zihniyetin ifşasıdır. Bir genel başkanın, gece yarısı refleksiyle attığı iddia edilen o küfürlü mesajlar, Türk siyaset literatürüne ‘nasıl olunmamalı’ örneği olarak kazındı. Siyaset, devlet terbiyesi gerektirir; mahalle kavgası üslubuyla koca bir partiyi yönetemezsiniz. Kullanılan o galiz ifadeler, sadece sahibini değil, temsil ettiği makamı da yaralamıştır. Sokrates’in dediği gibi; dil bozulursa ruh bozulur. Belli ki CHP yönetiminde ruhsal bir kopuş yaşanıyor.

İnkar Siyaseti ve Çöken İmaj

Özgür Özel’in adı artık hizmet projeleriyle değil, ‘inkar seanslarıyla’ anılıyor. Gazeteci Enver Aysever ile yaşanan polemik bunun en somut örneğiydi. Meydanlarda ‘yok böyle bir şey’ diye gürleyen ses, belgelerin soğuk nefesi ensesinde hissedilince bir anda kısıldı. Siyasette yalan söylenebilir ama yalanla siyaset inşa edilemez. Çünkü gerçekler inatçıdır ve eninde sonunda kapıyı çalar.

400 Belediye ve Yönetilemeyen Başarı

CHP yerel seçimlerde tarihi bir eşiği aştı ancak bu başarıyı taşıyacak bir vizyon ortaya koyamadı. 400 belediye kazanılmış olabilir ama bugün peş peşe gelen istifalar ve iktidara yönelen başkanlar, ‘bir şeyler çok ters gidiyor’ tabelasıdır. Bunu sadece ‘operasyon’ diyerek geçiştirmek, yangına parfüm sıkmaktan farksızdır. Hizmet memnuniyeti olan yerden kimse kaçmaz; kaçış varsa orada yönetim zafiyeti ve baskı vardır.

Sonuç olarak; Türkiye’nin ana muhalefet koltuğu bir öfke terapisi merkezi değildir. Özgür Özel’in bu kontrolsüz dili ve sürekli savrulan çizgisi, CHP’yi iktidar alternatifi olmaktan uzaklaştırıp bir kriz merkezine dönüştürüyor. Türkiye bu üsluba mahkum değildir.