Alp Soydan
Altyapı Söylemleri Kağıt Üstünde Kaldı
Türk futbolunu yönetenlerin her fırsatta dile getirdiği ‘altyapıya önem verme’ ve ‘öz kaynak düzenine dönme’ vaatleri, yeşil sahalardaki gerçeklerle tamamen çelişiyor. Kulüplerin mali darboğazdan kurtuluş reçetesi olarak sunulan yerli oyuncu oynatma zorunluluğu ve teşvikleri, kulüplerin transfer politikaları karşısında etkisiz kalıyor. Transfermarkt verileri, Süper Lig’de yerli futbolcuların aldığı sürenin her geçen sezon sistematik şekilde azaldığını net bir şekilde ortaya koyuyor.
Beş sezon önce, yani 2021-2022 döneminde Süper Lig’de forma giyen yabancı oyuncuların payı yüzde 61 seviyesindeydi. Geride bıraktığımız sezonda ise bu oran yaklaşık 7 puanlık bir artış göstererek yüzde 68,4’e kadar tırmandı. Bu durum, yerli oyuncuların sahadaki temsil oranının yüzde 39’dan yüzde 31,6’ya kadar gerilediğini gösteriyor. Sahada mücadele eden her 10 futbolcudan yalnızca 3’ünün yerli pasaportlu olması, üretmeyen ve tüketen futbol modelinin en somut göstergesi haline geldi.
Dört Büyüklerde Yerli Oyuncu Raporu Şaşırtıyor
Zirve mücadelesi veren kulüplerin yerli oyuncu tercihleri de tablonun vahametini destekler nitelikte. Şampiyon tamamlayan Galatasaray’da yerli futbolcuların sahada kalma süresi yüzde 37’de kalırken, yabancı oyuncular yüzde 63’lük bir üstünlük kurdu. Fenerbahçe cephesinde ise bu oran daha da düşerek yüzde 28,4 seviyesine kadar geriledi. Beşiktaş, yüzde 41,4’lük yerli oyuncu oranıyla nispeten daha dengeli bir profil çizse de, bu rakam bile genel gidişatı tersine çevirmeye yetmiyor.
En büyük hayal kırıklıklarından biri ise Türkiye’nin en verimli futbolcu havuzlarından birine sahip olan Trabzon’da yaşanıyor. Kendi akademisinden çıkardığı yıldızlarla bilinen Trabzonspor, yüzde 20,1 yerli oyuncu oynatma oranıyla ligin bu alanda en zayıf üçüncü takımı oldu. Süper Lig’in yerli oyuncuya en az şans veren ekibi ise yüzde 13,2 gibi kritik bir oranla Kasımpaşa olarak kayıtlara geçti.
Geleceğe Etkileri ve Sürdürülebilirlik Sorunu
Yerli futbolcuların süre alamaması sadece kulüplerin kimliğini değil, milli takımın geleceğini de doğrudan tehdit ediyor. Genç yeteneklerin en verimli çağlarında yedek kulübesine mahkum edilmesi, Türk futbolunun uluslararası arenadaki rekabet gücünü zayıflatıyor. Altyapı tesislerine yapılan yatırımların karşılıksız kalması, genç sporcuların motivasyonunu kırarken kulüpleri de bitmek bilmeyen borç sarmallarına sürüklüyor. Bu sürdürülemez döngü kırılmadığı müddetçe, yerli futbolun gelişiminden bahsetmek mümkün görünmüyor.
Kaynak: Hürriyet
