Abdurahman Yazıcı
Gize’nin Kalbindeki Derin Sessizlik Bozuluyor
Mısır’ın kumu sadece cesetleri değil, koca bir tarihi statükonun kibrini de örtüyor. Gize Platosu’nun kuzeybatısında, Batı Mezarlığı’nın hemen yanı başında kaydedilen son görüntüler, arkeoloji dünyasının ‘asla’ dediği o ikinci devasa yapının, yani İkinci Sfenks’in ayak sesleri olabilir. Bölgede kümelenen, kimisi onlarca metre derine inen dikey kuyular ve kaya içine oyulmuş kare yapılar, buranın sıradan bir nekropol olmadığını haykırıyor. Ancak resmi tarihçiler, yıllardır ellerinde tuttukları ‘tek Sfenks’ dogmasını korumak için yine savunma hattını kurmuş durumda.
Ortaya çıkan yeni görüntülerde, araştırmacıların tepenin etrafında attığı her adımda yeni bir gizemle karşılaştığı görülüyor. Kumla dolu bu devasa şaftlar, yüzeyin altında sadece mezar odalarının değil, birbiriyle bağlantılı devasa bir yer altı ağının parçası olabilir. İddia sahipleri, radar ve uzaktan algılama yöntemleriyle tespit edilen ‘anomali’lerin doğal jeolojik oluşumlarla açıklanamayacak kadar simetrik olduğunu savunuyor. Eğer bu anomali gerçekten de bir anıtsal kütleyse, dünya tarihi yeniden yazılmak zorunda kalacak.
Sfenks Neden Hep Yalnız Kaldı?
Antik Mısır kozmolojisi, ‘Maat’ yani denge ve dualite üzerine kuruludur. Gece ve gündüz, yaşam ve ölüm, yukarı ve aşağı… Bu kadar keskin bir simetri anlayışına sahip bir medeniyetin, dünyanın en büyük anıtlarından birini neden tek başına bıraktığı sorusu, aslında yıllardır tarihçilerin zihnini kurcalıyor. Büyük Sfenks’in patileri arasındaki ünlü Rüya Steli’ne dikkatli bakanlar, orada tek değil, sırt sırta vermiş iki Sfenks figürü görüyor. Bu, sadece sanatsal bir tercih mi, yoksa altına gömüldüğümüz kumların altında yatan gerçeğin bir haritası mı?
Gize’nin jeolojik yapısı, Büyük Sfenks’in doğrudan ana kayadan oyulduğunu kanıtlıyor. Eleştirmenler, bölgede benzer büyüklükte ikinci bir yapı için uygun kaya zemini olmadığını iddia etse de, yeni keşfedilen kuyuların derinliği ve tepenin altındaki boşluk hacmi bu savunmayı çürütmeye aday. Arkeoloji dünyasının ‘yenilmez armadası’ Zahi Hawass, ikinci bir anıtın izine rastlanmadığını söylerken aslında bilimsel bir kesinlikten ziyade, kendi otoritesini koruyor olabilir. Çünkü keşfedilecek yeni bir dev yapı, son 50 yılın tüm akademik literatürünü çöpe atmak demektir.
Resmi Tarihin Zırhı Çatlıyor mu?
Gize Platosu, dünyanın en çok incelenmiş yeri olabilir ancak bu, her şeyin keşfedildiği anlamına gelmiyor. Teknolojinin gelişmesiyle birlikte kumun altını görebilen radarlar, geçmişte ‘doğal kaya’ denilip geçilen yerlerin aslında insan eliyle şekillendirilmiş devasa odalar olduğunu gösteriyor. Uzmanların temkinli yaklaşımı bir noktaya kadar anlaşılabilir; her boşluk bir heykel değildir. Fakat bu kadar yoğun kuyu ve şaftın bir araya gelmesi, tesadüfle açıklanamayacak kadar sistematik bir mühendislik harikasına işaret ediyor.
Sıradan bir vatandaş için bu sadece bir arkeoloji haberi gibi görünebilir ama mesele çok daha derin. Eğer o tepenin altında, yüzyıllardır aranan ‘kayıp ikiz’ yatıyorsa, bu sadece turizm gelirlerinin patlaması değil, insanlık tarihinin karanlıkta kalmış bir döneminin aydınlanması demektir. Şimdilik gözler, o kuyulardaki kumun ne zaman temizleneceğine ve bağımsız arkeologların sahaya ne zaman girebileceğine çevrilmiş durumda. Statüko belki direnecek, ancak toprak altındaki gerçekler eninde sonunda yüzeye çıkma alışkanlığına sahiptir.
