Kadir YamanDünya basınında ‘son dakika’ koduyla yankılanan haber, sadece bir kraliyet üyesinin değil, küresel güç dengelerinin en karanlık sayfalarından birinin yeniden açıldığını müjdeliyor. Yıllardır süregelen sessizlik, Buckingham Sarayı’nın kalın duvarlarını aşan bir öfkeyle dağıldı. Jeffrey Epstein skandalının merkezindeki en kritik isimlerden biri olan York Dükü Prens Andrew’un, kamu görevinde suistimal şüphesiyle gözaltına alınması, sadece İngiltere’de değil, tüm dünyada adalet kavramının yeniden sorgulanmasına neden oluyor. 30 yıllık meslek hayatımda çok sayıda ‘dokunulmaz’ ismin düşüşüne şahitlik ettim; ancak bu kez karşımızda bir ‘modern zaman trajedisi’ değil, sistematik bir yozlaşmanın faturası duruyor.
Adaletin Geciken Tecellisi mi Yoksa İmaj Operasyonu mu?
Polis kaynaklarından sızan bilgilere göre, 60’lı yaşlarındaki ‘şüpheli’ erkek, Norfolk’ta gözaltına alındı. Kimliğinin açıklanması yasal kısıtlamalar nedeniyle resmi makamlarca ‘isimsizleştirilse’ de, operasyonun hedefindeki kişinin Prens Andrew olduğu bir sır değil. Berkshire ve Norfolk’taki adreslerde eş zamanlı yapılan aramalar, soruşturmanın kapsamının kamu görevinin ötesine, belki de o meşum arşivlerin derinliklerine uzandığını gösteriyor. Prens’in şu an içinde sadece bir ranza ve klozet bulunan standart bir hücrede tutuluyor olması, Başbakanlık makamının ‘hiçbir imtiyaz tanınmayacak’ açıklamasıyla birleşince, halk nezdinde bir ‘adalet şovu’ olarak yorumlanıyor. Ancak mesleki tecrübemiz bize sormayı öğretti: Bugüne kadar neredeydiniz?
York Dükü hakkındaki cinsel istismar iddiaları yeni değil; kökleri 2015 yılına, Virginia Giuffre’nin mahkeme kayıtlarına geçen sarsıcı ifadelerine kadar uzanıyor. Epstein’in seks ticareti ağında reşit olmayan genç kızların Prens’e ‘sunulduğu’ iddiaları, Buckingham Sarayı tarafından yıllarca ‘asılsız’ denilerek sümen altı edildi. 2019 yılında kamu görevlerinden el çektirilmesi ve ardından ABD’de açılan tazminat davasının ‘suç kabul edilmeden’ milyonlarca dolarla kapatılması, aslında bugün yaşananların birer habercisiydi. Toplumun adalete olan inancı, bu gecikmiş prosedürlerle onarılmaya çalışılsa da, dosyanın bu kadar geç açılması hukuk devletinin üzerine düşen gölgeyi kaldırmaya yetmiyor.
Windsor’ın Karanlık Mirası ve Epstein Gölgesi
Hukukçular ve kraliyet uzmanları, Prens Andrew’un gözaltı süresinin en fazla 96 saate kadar uzatılabileceğini öngörüyor. BBC analizlerinde yer alan ’12 ya da 24 saat içinde suçlama ya da serbestlik’ senaryosu, aslında sistemin kendi içindeki koruma refleksini de deşifre ediyor. Eğer somut bir suçlama yöneltilmezse, bu hamle sadece monarşinin itibarını kurtarmak adına yapılmış ‘kontrollü bir patlama’ olarak tarihe geçecektir. Ancak iddiaların odağındaki bir ismin, kamu gücünü kullanarak bu suçları örtbas edip etmediği sorusu, davanın asıl merkezini oluşturuyor.
Sonuç ne olursa olsun, bu gelişme Windsor Kalesi’nden kovulan Prens Andrew için yolun sonu anlamına gelebilir. Halkın vergileriyle finanse edilen bir hayatın, pedofili ve insan kaçakçılığı skandallarıyla bu denli yan yana gelmesi, demokratik toplumlarda telafisi imkansız bir kırılma yaratır. Adalet, Prens Andrew için birkaç gün o soğuk hücrede beklemekten ibaret mi kalacak, yoksa Epstein dosyasının tüm gerçekleri gün yüzüne mi çıkacak? Eğer sistem aklanırken Prens unutulursa, bu bir peri masalı değil, modern dünyanın en büyük hukuk ayıbı olarak kayıtlara geçecektir.