Mustafa TezcanAnkara’da siyaset yine o bildik “gürültü” perdesinin arkasına saklanmaya çalışıyor. Ama kimse kusura bakmasın, biz o perdenin arkasındaki asıl trafiği görüyoruz. Meclis’teki kavga dövüş sadece bir vitrin süsü. Asıl deprem, bürokrasinin en kritik noktalarına yapılan atamalarla yaşanıyor.
Devlet Aklı ve Gürlek-Çiftçi Hamlesi
Adalet Bakanlığı’na Akın Gürlek, İçişleri’ne ise Mustafa Çiftçi hamlesi, basit bir kadro değişimi değildir. Bu, devletin yeniden kendi ‘bürokratik reflekslerine’ yaslanma iradesidir. Siyasetin esnekliğini değil, hukukun ve devlet geleneğinin sert yüzünü temsil eden bir makas değişimidir bu. Nietzsche ne diyordu? “Unutmak, çoğu zaman bir savunma biçimidir.” Siyaset bazı dosyaları unutmak istiyor olabilir ama devlet hafızası öyle çalışmaz.
CHP Üzerinde ‘Mutlak Butlan’ Kılıcı
Kulislerde konuşulan tek şey atamalar da değil. CHP kurultayına dair açılan davanın ‘mutlak butlan’ kavramı üzerinden yürümesi, ana muhalefetin uykularını kaçırıyor. Montaigne’in dediği gibi: “Savunma çoğu zaman gerçeği açıklamaz; sadece korkunun şeklini değiştirir.” Bugün muhalefetin ‘siyasallaşma’ feryatları, aslında yaklaşan hukuki fırtınanın korkusundan başka bir şey değil.
Sonuç net: Türkiye’de siyaset yüksek sesle konuşup hiçbir şey söylememe sanatına dönüştü. Ama hukuk, o ağır ve soğuk yüzüyle kapıya dayandığında, ne polemikler ne de algı operasyonları fayda etmeyecek. Siyaset günü kurtarmanın peşinde, devlet ise zamanı kurmanın. Bekleyip göreceğiz, ama hatırlatalım; devlet işi aceleye gelmez, hata affetmez.