Özlem Kocabaş
Yeşilçam’ın Unutulmaz Baba Figürü: Hulusi Kentmen’in Zamansız Etkisi
Türk sinemasının dört direkli çınarlarından, ekranların ve beyaz perdenin babacan yüzü Hulusi Kentmen’in mirası, vefatının üzerinden yıllar geçse de tazeliğini koruyor. Torunu Melek Kentmen, dedesiyle ilgili derinlemesine anıları ve bilinmeyen yönlerini ‘Hulusi Kentmen’in Zamansız Etkisi’ adlı yeni kitabıyla okurlarla buluşturuyor. Bu çalışma, sadece bir aile hikayesi olmanın ötesinde, Yeşilçam’ın altın çağının perde arkasına samimi bir ışık tutuyor ve Kentmen’in toplumsal hafızadaki eşsiz yerini pekiştiriyor. Melek Kentmen, dedesini 17 yaşındayken kaybetmesine rağmen, onunla ilgili biriktirdiği değerli anıları ve izlenimleri titizlikle kaleme alarak, usta oyuncunun askerlik yıllarından deniz tutkusuna, set anılarından aile içi diyaloglarına kadar birçok detayı adeta dedesinin ağzından aktarıyor. Bu aktarım, okuyucuyu sadece bir biyografiye değil, aynı zamanda bir dönemin sosyal ve kültürel atmosferine taşıyor.
Perdenin Ardındaki Gerçek Kentmen: Babacan Tavır ve Aile Bağları
Hulusi Kentmen, Yeşilçam’da genellikle otoriter ancak adil, sıcakkanlı ve vicdanlı baba, amca veya komiser tiplemeleriyle özdeşleşti. Ancak Melek Kentmen’in anlatıları, onun bu imajının kamera önüyle sınırlı kalmadığını ortaya koyuyor. Hırsızlık vakası sonrası dahi, “İhtiyacı olmasa yapar mıydı?” diyerek hırsıza nasihat veren babacan tavrı, onun derin insan sevgisini ve anlayışını gözler önüne seriyor. Bu, sadece bir anı değil, aynı zamanda Kentmen’in hayat felsefesinin ve karakterinin özeti niteliğinde. Onun bu tavrı, günümüz toplumunda dahi nadir rastlanan bir empati ve hoşgörü örneği sunar. Halkın onu bir başrol oyuncusu gibi sevmesinin ardındaki temel nedenlerden biri de, canlandırdığı karakterlerin ötesinde taşıdığı bu sahici insanlık vasfıydı. Adile Naşit ve Münir Özkul gibi halkın kalbine taht kuran isimlerle aynı kategoriye konulması, onun sadece bir oyuncu değil, adeta milletin bir ferdi olarak benimsenmesinin bir yansımasıdır.
Bir Ömürlük Aşk: Tontonum ve Hulum Hulum’un Hikayesi
Hulusi Kentmen’in eşiyle olan ilişkisi de, onun şahsiyetinin sıcak ve samimi yönlerini pekiştiriyor. Babaannesiyle arasında oluşan “Hulum Hulum” ve “Tontonum” gibi özel hitap şekilleri, sevgi dolu bir evliliğin ve kendine özgü bir iletişim dilinin varlığına işaret ediyor. Babaannesinin işitme engeline rağmen, dedesinin filmlerini izlemesi ve olayları hissedebilmesi, aralarındaki derin bağı ve koşulsuz desteği simgeliyor. Bu detaylar, Hulusi Kentmen’in filmlerdeki baba figüründen öte, gerçek hayatta da güçlü ve sevgi dolu aile bağlarına sahip bir birey olduğunu gösteriyor. Melek Kentmen, dedesiyle geçirdiği zamanın kısıtlı olduğunu kabul etse de, bahçede çiçekleri sularkenki görüntüsünün zihninde capcanlı kaldığını belirtiyor. Bu, çocukluk gözünden bir dedenin en saf ve kalıcı anılarından biridir ve Kentmen’in basit güzelliklere verdiği değeri ortaya koyar.
Yeşilçam’dan Bugüne Uzanan Köprü: Melek Kentmen’in Tercihleri
Hulusi Kentmen’in kasetlerden izlediği filmlerle dedesini televizyonda fark eden küçük Melek’in hikayesi, bir sanatçının şöhretinin aile içinde nasıl algılandığına dair ilginç bir bakış açısı sunuyor. Dedesi halkın içinde el öpmek ve sarılmak isteyenlerle karşılaşırken, o cebinde taşıdığı imzalı kartpostallarla bu ilgiyi karşılıyordu. Bu durum, Hulusi Kentmen’in mütevazı ve halkla iç içe karakterini bir kez daha teyit ediyor. Melek Kentmen’in babasının, onun oyunculuk camiasına girmesine karşı çıkması, bir yandan bu dünyanın zorluklarını yansıtırken, bir yandan da ebeveynlerin çocuklarını koruma içgüdüsünü ortaya koyuyor. Bu tercih, Melek Kentmen’in kendi yolunu çizmesini sağlamış ve onu farklı bir ifade biçimi olan yazarlığa yöneltmiştir.
Toplumsal Duyarlılık ve Hayvanlara Vefa: Kitap Gelirinin Anlamı
Melek Kentmen’in kitabının gelirini sokak hayvanlarına bağışlama kararı, hem dedesinin merhametli ruhunu yansıtan anlamlı bir hareket hem de günümüzün önemli bir toplumsal sorununa dikkat çeken bir duruştur. Mama ve veteriner fiyatlarındaki fahiş artışlar, sokak hayvanlarının yaşam mücadelesini daha da zorlaştırıyor. Bu bağış, güvenilir dernekler ve bireysel çabalarla koruma altına alınan hayvanlar için hayati bir destek oluşturacak. Bu karar, Kentmen ailesinin sadece sanat dünyasına değil, aynı zamanda toplumun en savunmasız üyelerine karşı duyduğu sorumluluk bilincinin bir göstergesidir. Melek Kentmen, bu eylemiyle, dedesinden miras aldığı empatiyi ve yardımseverliği somut bir projeye dönüştürerek, onun adını ve değerlerini yaşatma kararlılığını sergiliyor. Bu tür bireysel inisiyatifler, kamuoyu nezdinde farkındalık yaratma ve diğer vatandaşları da benzer çalışmalara teşvik etme açısından kritik bir rol oynamaktadır.
