Mehmet Ertürkler
Eskişehir’in tarih kokan sokaklarında, ramazan gecelerinin sessizliğini yırtan bir davul sesi yükseliyor. Ancak bu ses, sadece asırlık bir geleneğin yaşatılması değil; bir kadının, bir annenin ve bir anneannenin hayata karşı verdiği muazzam bir direnişin senfonisi. Odunpazarı ilçesinin kıvrımlı sokaklarında, renkli ışıklarla süslenmiş bir motosikletin ardında yankılanan ritimler, 6 yaşındaki Tarık Can’ın karanlık dünyasına ışık olma mücadelesini anlatıyor. 45 yaşındaki Dilek Kapkın, hayatın tüm zorluklarına rağmen elindeki tokmağı büyük bir azim ve sevgiyle vuruyor.
Eskişehir’in demografik yapısı içinde emekçi mahallelerin dayanışma kültürü oldukça köklüdür. Özellikle tarihi Odunpazarı bölgesi, hem kültürel mirasıyla hem de komşuluk ilişkilerinin sıcaklığıyla öne çıkar. Dilek Kapkın, 5 yıl önce eşinden ayrılarak hayatın yükünü tek başına omuzlamış, 4 çocuk annesi bir kadın. Gündüzleri sokak sokak gezerek karton toplayan ve bu şekilde geçimini sağlayan Kapkın, kendi mücadelesinin yanına bir de torununun sağlığını eklemiş. Dede Mahallesi Muhtarı Meral Karayel’in desteğiyle ramazan davulculuğuna başlayan Kapkın, kısa sürede mahallelinin sevgisini kazanmış durumda. Başlarda bir kadın olarak gece yarısı sokaklarda olmanın tedirginliğini yaşasa da, balkonlardan gelen sıcak selamlar ve alkışlar onun en büyük motivasyon kaynağı haline gelmiş.
Kornea Nakli Süreci ve Tıbbi Bekleyiş
Dilek Kapkın’ın en büyük derdi, 6 yaşındaki torunu Tarık Can Özdemir’in geçirdiği kaza sonrası kaybettiği görme yetisini geri kazandırmak. Türkiye’de sağlık sistemi içerisinde organ ve doku nakli süreçleri, Sağlık Bakanlığı’nın titiz denetimi altında, Ulusal Organ ve Doku Nakli Koordinasyon Sistemi üzerinden yürütülür. Kornea nakli, görme yetisini kaybeden bireyler için tıbbi bir mucize niteliğindedir. Bu süreç genellikle kadavradan alınan sağlıklı kornea dokusunun hastaya nakledilmesini içerir ve hastalar belirli bir bekleme listesine alınır. Adana’daki hastanelerden gelecek o umutlu haberi bekleyen aile için zaman adeta durmuş durumda. Kapkın’ın davulundan kazandığı her kuruş, bu zorlu tıbbi sürecin masraflarına ve torununun geleceğine birer umut ışığı olarak ekleniyor.
Toplumsal Dayanışma ve Güvenlik Duygusu
Gecenin karanlığında tek başına sokakları arşınlayan Dilek Kapkın için toplumsal kabul ve güvenlik büyük önem taşıyor. Eskişehir gibi huzurlu şehirlerde dahi, gece çalışan emekçi kadınların karşılaştığı zorluklar mahalle dayanışmasıyla aşılıyor. Muhtarlığın ve mahalle sakinlerinin bu mücadeleyi sahiplenmesi, toplumsal empati yeteneğimizin hala ne kadar diri olduğunu kanıtlıyor. Kapkın’ın renkli ışıklarla donattığı davulu ve iterek çalıştırdığı motosikleti, sadece bir görsel şölen değil; aynı zamanda bir kadının “buradayım ve vazgeçmiyorum” demesinin en estetik yolu. Bu hikaye, bir anneannenin torunu için neler yapabileceğinin, azmin ve fedakarlığın en somut örneği olarak Eskişehir sokaklarında yankılanmaya devam ediyor.
