Ceyhun Demirbaş
Ölüm, insanlık tarihindeki en kadim ve en kaçınılmaz gerçektir; bir kentin belleğinde ise en derin izleri bırakan sessiz bir veda törenidir. Konya Ereğli, 22 Şubat 2026 Pazar günü, kendi sosyal dokusunu oluşturan, her biri farklı birer hayat hikâyesinin öznesi olan altı kıymetli ferdini ebediyete uğurlamanın ağırbaşlı kederini yaşıyor. Toplumun kolektif hafızasında yer edinen bu kayıplar, sadece birer isim değil, aynı zamanda Ereğli’nin kültürel ve tarihsel mirasının birer parçasıdır.
Hayatın Melodisi ve Eğitimin Işığı Sönüyor
Güne acı bir haberle başlayan Ereğli halkı, ilk olarak Harun Sözlü’nün vefatıyla sarsıldı. Aslen Hacı Memiş Mahallesi’nden olan merhum, şehrin müzikal ruhuna katkı sunmuş bir sanatçıydı. Merhum Şükrü Sözlü’nün evladı, Buse, Beste ve Hazal’ın babası olan bu değerli müzisyen, Ulu Camii’nde kılınan öğle namazının ardından Hacı Memiş mahallesi mezarlığında toprağa verildi. Bir sanatçının vedası, toplumun estetik duygusunda her zaman derin bir boşluk bırakır.
Eğitim camiasının kıymetli isimlerinden, bir dönemin Kız Meslek Lisesi öğretmeni Nazife Mecid Bettemir de bugün aramızdan ayrıldı. PTT Genel Müdürü Veli Bettemir’in eşi olan Bettemir, geride yüzlerce öğrenci ve bitmek bilmeyen bir saygınlık bıraktı. Halis ve Naciye’nin annesi olan merhumenin cenazesi, ikindi vakti Ayrancı’nın Karaağaç köyünde toprağa verildi. Bir öğretmenin gidişi, geleceği inşa eden ellerin ebedi bir sessizliğe bürünmesidir.
Durlaz Mahallesi’nin sevilen simalarından Ali Sarıkaya da bugün son yolculuğuna uğurlandı. Merhum Mevlüt Sarıkaya’nın oğlu, Mesut ve Mevlüt’ün babası olan Ali Sarıkaya, öğle namazını müteakip Durlaz mahallesi mezarlığında defnedildi. Kökleri toprağa bağlı, sessiz ve mütevazı bir yaşamın vedası, yerel aidiyetin ve komşuluk hukukunun ne denli kıymetli olduğunu bir kez daha hatırlattı.
Köklerin ve Geleneklerin Ebedi Yolculuğu
Şehrin sosyal katmanlarında her kesimden insan, bu hüzünlü günde birleşti. Yeniköy’den gelip Atakent’te ömrünü tamamlayan Ümmühani Şimşek, Mehmet ve Aziz Şimşek’in annesi, Ömer Uğurlu’nun kardeşi olarak son yolculuğuna Aydınlar mezarlığından uğurlandı. Bir annenin kaybı, bir ailenin kalesinin sessizliğe bürünmesi demektir; bu acı, toplumun en temel birimi olan aileyi derinden yaralar.
Emirgazi Gölören’den Dilber Güney de bugün ebediyete intikal edenler arasındaydı. Hüseyin ve Dudu Güney’in kızı, geniş bir kardeş topluluğunun parçası olan Güney, şoför esnafının yakından tanıdığı isimlerin teyzesiydi. Cenazesi Ebuderda mezarlığında toprağa verildi. Bu tür kayıplar, geniş aile bağlarının ve mahalle kültürünün toplumsal dayanışmadaki rolünü felsefi bir derinlikle bizlere anlatır.
Günün son ve belki de en hüzünlü vedalarından biri de Kırım Türklerinden, eğitimci İsmet Yurter oldu. Karapınar Müftüsü Abdullah ve Rukiye Yurter’in oğlu, Dr. Suade Akcollu’nun ağabeyi ve Tuğba’nın babası olan Yurter, Ereğli Lisesi’nde uzun yıllar görev yapmış bir idealistti. Konya Hacı Veyiszade Camii’nden kalkan cenazesi, Üçler mezarlığına defnedildi. Bir entelektüelin ve öğretmenin vedası, toplumsal aydınlanma meşalesinin bir fenerinin sönmesi gibidir. Tüm merhumlara Allah’tan rahmet, kederli ailelerine sabırlar dileriz.
