Eğitim Yuvalarında Kanlı Baskın: Neler Oluyor?
Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde Ahmet Koyuncu Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’nde yaşananlar, sadece bir asayiş vakası değil, eğitim sistemimizin ve çocuklarımızın güvenliğinin nasıl bir uçuruma sürüklendiğinin en acı kanıtıdır. Bir öğrencinin elinde silahla okula girip, aralarında öğretmen, öğrenci ve polislerin de bulunduğu 16 kişiyi yaralaması bardağı taşıran son damla oldu. Karaman’da sokağa inen Türk-Eğitim-Sen ve Eğitim-Bir-Sen üyeleri, İl Milli Eğitim Müdürlüğü önünde tek bir ağızdan haykırdı: Okullarımız Teksas’a mı dönüyor?
Bakın, bu olay basit bir öğrenci kavgası ya da münferit bir disiplin sorunu değil. Gözlerimizin önünde, bir zamanlar öğretmenin karşısında ceket iliklenen sınıflardan, belinde silahla okula girilen bir atmosfere geçiş yaptık. Türk-Eğitim-Sen Karaman Şube Başkanı Necati Batur’un da belirttiği gibi, Fatma Nur Çelik öğretmenimizin katledilmesinin üzerinden çok geçmeden yaşanan bu saldırı, okulların artık güvenli limanlar olmaktan çıktığını gösteriyor. Peki, çocuklarımız nasıl oldu da çeteleşmenin, mafyavari oluşumların ve bu karanlık düzenin pençesine düştü? İşte asıl sorulması ve cevaplanması gereken soru budur.
Dijital Dünya ve Şiddetin Görünmeyen Yüzü
Bir siber güvenlik ve teknoloji muhabiri olarak altını çizmem gereken hayati bir nokta var: Bu şiddet sarmalı sadece fiziksel dünyada beslenmiyor. Sendika başkanlarının da dikkat çektiği üzere; TikTok, YouTube ve kontrolsüz oyun platformları şiddeti sıradanlaştırıyor. Çeteleşmeyi özendiren, mafya kültürünü yücelten ve suç işlemeyi bir ‘havalı olma’ biçimi gibi sunan içerikler, savunmasız genç beyinleri adeta birer suç makinesine dönüştürüyor. Eğer dijital mecralardaki bu şiddet içeriği denetlenmez ve aile-okul iş birliğiyle bunun önüne geçilmezse, fiziksel güvenlik önlemleri tek başına yeterli olmayacaktır.
Acil Eylem Planı: Okullara Güvenlik Şart!
Eğitim-Bir-Sen Karaman Şube Başkanı Recep Kaya ve Necati Batur’un ortaklaştığı talepler aslında hepimizin can güvenliği için kritik önem taşıyor. Öncelikle, her okulun kapısında profesyonel bir güvenlik görevlisi bulunması artık bir lüks değil, zorunluluktur. Kamera sistemlerinin modernize edilmesi, giriş-çıkışların sıkı denetimi ve en önemlisi disiplin yönetmeliklerinin kağıt üzerinde kalmayıp kararlılıkla uygulanması gerekiyor. Caydırıcı cezalar gelmedikçe, bir öğrencinin cebinde veya çantasında silahla okula girmesinin önüne geçmek imkansız hale gelecek.
Geleceğimiz Silahların Gölgesinde Kalamaz
Sendikaların bugün Karaman’da yükselttiği ‘Öğretmene dokunma, geleceği karartma’ çığlığı, aslında toplumun her kesimine verilmiş bir uyarıdır. Cezai ehliyet yaşının tartışılması, rehber öğretmen sayısının artırılması ve okul güvenliği için Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde özel birimlerin kurulması artık ertelenemez birer gündem maddesidir. Eğer bugün bu tedbirleri almazsak, yarın çok daha büyük facialarla uyanabiliriz. Okullar, silahların değil; bilginin, sanatın ve huzurun merkezi olmalıdır. Unutmayın, bir öğretmenin itibarı, aslında bir devletin ve milletin itibarıdır. Bu saldırıyı sadece kınamak yetmez; icraat, denetim ve sarsılmaz bir güvenlik duvarı şarttır.
