Kazımkarabekir’de Sular Durulmuyor: Kim Doğru Söylüyor?
Kazımkarabekir Belediyesi’nde bir süredir kulaktan kulağa yayılan huzursuzluk, sonunda patlak verdi. Belediye yönetimi ile işçiler arasındaki ipler kopma noktasına gelirken, ortada duran en büyük soru şu: Gerçekten bir mali kriz mi yaşanıyor, yoksa sessiz bir tasfiye operasyonu mu yürütülüyor? İşçilerin “ekmeğimizle oynanıyor” feryadı sokaklara taşarken, belediye cephesinden gelen “mali kısıtlar” açıklaması suları durultmaya yetmiyor. Olayın perde arkasında ise ödenmeyen maaşlar, banka faizleri ve sitem dolu hayat hikayeleri yatıyor.
Maaş Gecikmeleri ve İletişim Kopukluğu
İşçilerin en büyük sitemi, bir zamanlar var olan “yüz yüze iletişim” kültürünün tamamen kaybolması. Geçmiş dönemlerde maaş gecikmelerinde belediye başkanının karşılarına geçip durumu bizzat anlattığını hatırlatan çalışanlar, mevcut yönetimin kendilerini muhatap almamasından şikayetçi. Geçtiğimiz yıl üç ay boyunca maaş alamayan, ardından sadece yarım maaşla idare etmek zorunda kalan işçiler, banka faizleri ve ödenemeyen faturalar arasında sıkışmış durumda. Bir işçinin şu sözleri durumun vahametini özetliyor: “Bize önceden haber verilseydi kendimizi ayarlardık, ama muhatap bulamadığımız için bankalarda faiz ödedik, cezalarla karşılaştık. Başkan bizimle konuşmak yerine kaçmayı tercih etti.”
‘Mobbing’ ve Kadrolaşma İddiaları Gündemde
Dosyayı biraz daha derinden incelediğimizde karşımıza daha vahim iddialar çıkıyor. İşçiler, mevcut yönetimin kendilerini yıldırmak için sistemli bir mobbing uyguladığını öne sürüyor. Özellikle geçici işçi statüsündeki personelin istifaya zorlandığı, onların yerine ise seçim döneminde “söz verilen” kişilerin işe alındığı iddiaları kulislerde konuşuluyor. Hatta bir geçici işçinin, ihtiyaç olmadığı halde memur kadrosuna geçirilmesi, belediye içindeki adalet terazisinin şaştığına dair ciddi bir kanıt olarak sunuluyor. İşçiler, “Eski başkanlar döneminde daha çok personel varken maaşlar ödeniyordu, şimdi ne değişti?” diye soruyor.
Belediyenin Savunması: Ağır Sendika Sözleşmesi
Öte yandan belediye yetkilileri, hiçbir işçinin işine son verilmediğini savunarak kendilerini korumaya çalışıyor. Yönetime göre asıl sorun, geçmiş dönemden kalan ve belediye bütçesini aşırı zorlayan ağır sendika sözleşmeleri. Mali tabloyu düzeltmek için bazı kısıtlamalara gitmek zorunda olduklarını belirten yetkililer, geçici işçilerin çalışma sürelerindeki yasal sınırlara (9 ay 29 gün) dikkat çekiyor. Ancak bu teknik açıklamalar, evine ekmek götüremeyen, banka borçlarıyla boğuşan işçi için pek bir anlam ifade etmiyor. Kazımkarabekir’de hukuk mücadelesi başlarken, belediyenin şeffaf bir yönetim sergileyip sergileyemeyeceği merak konusu olmaya devam ediyor.
