Abdurahman Yazıcı
Sokaktaki Dev: Bayğaralar Operasyonunun Perde Arkası
Huzur dediğimiz o ince çizginin ne kadar kırılgan olduğunu anlamak için bazen devasa bir operasyonun rakamlarına bakmak yetiyor. Adana merkezli sekiz ilde eş zamanlı patlayan şafak baskınları, sadece 287 kişinin kelepçelenmesi değil; bir suç ekonomisinin, bir yeraltı bürokrasisinin tasfiyesidir. Bayğaralar adı verilen bu yapı, uyuşturucudan silah ticaretine kadar kentin kılcal damarlarına sızmış bir canavara dönüşmüş durumda. Peki, bu kadar insan nasıl bir araya geldi ve nasıl bu kadar pervasızca hareket edebildi? Kendi içimizde bu karanlığın büyümesine ne kadar sessiz kaldık?
Sadece Silah Değil, Bir Ekonomi Ele Geçirildi
Emniyetin operasyonunda ele geçirilenler listesi, küçük bir ordunun envanterini andırıyor. Kalaşnikoflar, el bombaları, otomatik silahlar… Ancak asıl can yakıcı olan, suçun finanse edilme biçimi. El konulan 50 milyon liralık mal varlığı, suçun artık sadece sokak kavgası olmadığını, kurumsallaşmış bir ‘kara holding’ haline geldiğini kanıtlıyor. Bu paralar, gençlerimizin zehirlenmesi ve sokakların güvensizleşmesi üzerinden devşirilen bir servetin sadece görünen kısmıdır. 287 şüphelinin aynı anda organize olabildiği bir düzende, bireylerin kendi güvenliğini sadece devletten beklemesi yetmez; toplumsal bir farkındalık ve direnç şarttır.
Neden Şimdi ve Bu Kadar Büyük?
Kamuoyu genelde sadece kelepçeli bilekleri görür. Oysa bu operasyonun arka planında aylar süren titiz bir teknik takip ve sabır var. KOM ekiplerinin İstanbul’dan İzmir’e, Konya’dan Mersin’e kadar uzanan bir ağda aynı saniyede operasyon düğmesine basması, devletin ‘sokak hakimiyeti benim’ deme biçimidir. Bayğaralar gibi gruplar, genellikle sosyal boşlukları sever. Adaletin veya denetimin zayıf hissedildiği her köşe başında bir ‘sözde otorite’ türer. Bugün o isimlerin adliye koridorlarında boyun eğmiş olması, sadece bir asayiş başarısı değil, aynı zamanda o boşlukların yasalarla doldurulması için bir mesajdır.
Suçun Anatomisi: Bir Şehrin Gerçek Yüzü
Adana gibi enerjik bir kentin adının bu tür yapılarla anılması, şehrin gerçek kimliğine yapılmış bir saldırıdır. Kasten öldürmeden uyuşturucu ticaretine kadar uzanan geniş suç yelpazesi, bu yapının sadece ‘haraç alan bir çete’ olmadığını, adeta paralel bir otorite kurmaya çalıştığını gösteriyor. Adliyeye sevk edilen 287 kişi, yasaların karşısında hesap verirken; bizler de şu soruyu sormalıyız: Sokaklarımızda bu sessiz savaş sürerken biz ne kadar farkındayız? Güvenlik sadece polisin işi değil, toplumun her bir ferdinin suçla arasına koyduğu o kalın duvarın sağlamlığıyla ölçülür. Şimdi o duvarı daha yükseğe örme vaktidir.
