Faruk Hakyemez
Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte, doğanın kalbinden gelen o tanıdık ama bir o kadar da ürpertici sarsıntıyla bir kez daha yüzleştik. Malatya’nın **Pütürge** ilçesinde meydana gelen **4,5 büyüklüğündeki** deprem, sadece binaları değil, henüz 6 Şubat’ın yaralarını sarmaya çalışan ruhlarımızı da derinden sarstı. AFAD verilerine göre yerin **9,39 kilometre** derinliğinde gerçekleşen bu hareketlilik, üzerinde yaşadığımız kadim toprakların ne kadar canlı ve bir o kadar da huzursuz olduğunun somut bir kanıtı gibiydi.
Depremin ardından gelen ilk bilgilere göre çok şükür ki herhangi bir can kaybı ya da yıkım haberi ulaşmadı. AFAD ekipleri bölgede titiz bir **saha tarama** çalışması yürütürken, sosyal medya üzerinden yapılan açıklamalarda olumsuz bir durumun saptanmadığı belirtildi. Ancak bu sessiz bekleyiş, aslında büyük bir fırtınanın öncesindeki o derin sessizliği mi temsil ediyor? İşte bu noktada bilim insanlarının uyarıları, bir doğa aktivisti olarak bizlerin daha yüksek sesle konuşmasını zorunlu kılıyor.
Fay Hatlarının Sessiz Çığlığı ve Uzman Uyarıları
Bölgenin sismik geçmişine ayna tutan **Prof. Dr. Süleyman Pampal**, Malatya ve çevresindeki bu hareketliliğin tesadüf olmadığını hatırlatıyor. Doğu Anadolu Fay Zonu üzerinde 2020 yılında Sivrice-Pütürge hattında başlayan o büyük kırılma, aslında bugünkü sarsıntıların da habercisiydi. Uzmanlara göre 6 Şubat felaketi, bölgedeki enerji dengesini tamamen değiştirdi. Pütürge civarındaki bu tür orta ölçekli depremler, kırılmış ana fayın etrafındaki tali kolların **doğal bir tepkimesi** olarak görülse de, asıl tehlike başka bir noktada pusuda bekliyor.
Pampal’ın özellikle altını çizdiği ve hepimizi derin bir endişeye sevk eden o isim: **Yedisu Fayı**. Erzincan ve Bingöl hattında uzanan bu segment, enerjisini fazlasıyla biriktirmiş durumda. Bilimsel veriler, bu fayın tekrarlanma süresini doldurduğunu ve her an büyük bir enerji boşalımı yaşayabileceğini fısıldıyor. Eğer bu kırılma gerçekleşirse, sadece Malatya değil, tüm bölge ciddi bir sınavla karşı karşıya kalabilir. Doğanın bu uyarılarını kulak ardı etmek, geleceğimizi betondan bir mezara hapsetmekle eşdeğerdir.
Güvenli Gelecek: Betonun Değil, Yaşamın Dönüşümü
Peki, biz bu gerçekle nasıl yaşayacağız? Malatya’nın zemini maalesef pek çok noktada zayıf karakterli ve yapı stoku 6 Şubat depremlerinde yorgun düştü. Prof. Dr. Pampal, şehirdeki binaların bir kısmının **”makyajlanarak”** hasarsız gibi gösterildiğine dair çok kritik bir uyarıda bulunuyor. Bu, sadece bir mühendislik hatası değil, aynı zamanda bir yaşam hakkı ihlalidir. Depreme dirençli kentler kurmak; sadece daha fazla çelik ve beton kullanmak değil, doğanın ritmiyle uyumlu, zemini tanıyan ve **ekolojik dengeyi** gözeten bir yerleşim anlayışını benimsemektir.
Bugün Pütürge’de yaşanan 4,5’lik sarsıntı, bizlere bir kez daha şunu öğretti: Doğa ile inatlaşmak yerine, onun kurallarını öğrenmeli ve **kentlerimizi birer sığınak** haline getirmeliyiz. Mevcut kentsel dönüşüm projelerinin sadece estetik kaygılarla değil, gerçek sismik riskler ve doğa dostu mimariyle şekillenmesi şart. Unutmayalım ki, deprem bir doğa olayıdır; felakete dönüşmesi ise bizim doğaya karşı kurduğumuz o savunmasız sistemlerin sonucudur. Tüm Malatya halkına geçmiş olsun dileklerimi iletiyor, bu sarsıntının gerçek bir uyanışa vesile olmasını diliyorum.
