İstanbul’un Göbeğinde Bir Can Daha Söndü: Parklar Kan Ağlıyor!
Bir kez daha, şehir merkezindeki sözde “güvenli” bir park, genç bir adamın hayatının acımasızca çalındığı bir dehşet sahnesine dönüştü. İstanbul’un kalbinden, Eyüpsultan Alibeyköy’den gelen bu kan dondurucu haber, metropolün çürüyen damarlarındaki zehri bir kez daha gözler önüne serdi. 1 Mart akşamı yaşanan bu trajedi, sadece bir cinayet vakası değil, aynı zamanda kentin derinleşen sosyal yoksulluğunun, denetimsizliğin ve günden güne artan şiddet sarmalının acı bir yansımasıdır. Hüseyin Koç, henüz 34 yaşında, dostlarıyla bir araya geldiği bir akşamda, bir yan bakışın, bir küfürleşmenin bedelini canıyla ödedi. Bu şehirde sıradan bir akşam geçirmek bile artık bir kumar mı haline geldi?
Karanlık Gecenin Tanıkları: Alkol, Gerginlik ve Kan
İki ayrı grubun, adeta bir barut fıçısı gibi parkın aynı köşesinde alkol almaya başlamasıyla her şey patlamaya hazır hale gelmişti. Sıradan bir “yan bakma” ya da ağızdan çıkan birkaç küfür, metropolün o ağır, bunaltıcı gerginliğini aniden şiddete dönüştürdü. Hüseyin Koç ve arkadaşları, o an sıradan bir park gezisinin bir trajediye dönüşebileceğini asla tahmin edemezlerdi. Ancak kentin her köşesinde sinsice dolaşan o kontrolsüz öfke, bu kez Alibeyköy’de kendini gösterdi. Muhammet K. isimli vicdansız, elindeki cam şişeyi yere çalıp parçaladıktan sonra, o keskin cam parçalarını Hüseyin Koç’un karnına sapladı. Ortalık bir anda kan gölüne dönerken, Koç yere yığıldı, arkadaşları da yaralandı. Şüpheliler ise, arkalarında bir cinayet ve çaresizce kan kaybeden insanlarla, geceye karışıp sırra kadem bastı. Bu nasıl bir vurdumduymazlıktır, nasıl bir insanlık suçudur?
Kaçış Yoktu: Adalet Arayışının İlk Adımları
Olayın şokunu atlatan İstanbul Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü Cinayet Büro Amirliği ekipleri, zaman kaybetmeden devreye girdi. Kentin her köşesindeki güvenlik kameraları, parmak izleri, tanık ifadeleri titizlikle incelenerek faillerin peşine düşüldü. Kısa sürede 5 şüphelinin kimliği tespit edildi. Ancak burada kentlinin adalet duygusunu derinden sarsan bir detay ortaya çıktı: İlk etapta yakalanan 4 şüpheli, mahkemece adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı. Bir can gitmişken, bu kadar kolay serbest kalışlar, şehirdeki gerginliği ve adalete olan inancı daha da sarsmıyor mu? Asıl fail Muhammet K.’nın peşine düşen ekipler, nihayet Kağıthane’de saklandığı adreste bu caniyi yakalayarak adalete teslim etti. Ama yitirilen can geri gelecek mi?
“Hatırlamıyorum” Diyen Vicdansızlık: Alkole Sığınan Vahşet
Şüphelinin emniyette verdiği ilk ifade ise adeta tüyleri diken diken eden cinsten: “Alkollüydüm, olayın nasıl olduğunu hatırlamıyorum.” Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu? Bir hayatı yok et, sonra da “hatırlamıyorum” de ve işin içinden sıyrılmaya çalış. Alkol, hiçbir zaman işlenen bir cinayetin bahanesi olamaz! Bu, sadece sorumluluktan kaçışın, işlenen suçu hafifletme çabasının iğrenç bir göstergesidir. Kentin göbeğinde, sözde medeniyetin hüküm sürdüğü bir yerde, bu denli basit bahanelerle canların yok edilmesi, hepimizin ruhunda derin yaralar açıyor. Bu sadece Hüseyin Koç’un değil, tüm şehrin, tüm vicdan sahibi insanların yasıdır.
Şehrin Kanayan Yarası: Güvenli Sokaklar Nerede?
Bu vahim olay, İstanbul’un sadece trafik, altyapı ya da imar sorunlarıyla değil, aynı zamanda giderek derinleşen sosyal yaralarıyla da boğuştuğunu acı bir şekilde gösteriyor. Kamusal alanlarımızın, parklarımızın, sokaklarımızın güvenliği nerede kaldı? Şehir yöneticileri, bu tür olaylar yaşanmadan önce caydırıcı önlemler almak, sosyal dokuyu güçlendirmek, gençlerin ve yetişkinlerin şiddetten uzak, sağlıklı sosyalleşme alanları yaratmak için ne yapıyor? Her köşe başında alkol tüketiminin göz yumulduğu, gerginliğin ve öfkenin tavan yaptığı bu kent ortamı, daha nice canların kurban gitmesine zemin hazırlıyor. Hüseyin Koç’un ölümü, sadece bir asayiş olayı değil, tüm şehrin aynaya bakması gereken bir utanç ve alarm çanıdır. Bu acımasız çarkı durdurmak için daha ne kadar can vermemiz gerekiyor?
