Lale Çetin
Adalet mi Yoksa Takdir İndirimi mi?
Adalet mekanizması, bir canlının yaşam hakkını ‘iyi hal’ indirimiyle törpülemeye devam ettiği sürece sokaklardaki vahşetin sonu gelmeyecek. İpsala 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nde görülen davada, sanık K.G.’nin bir sokak kedisini tüfekle öldürüp diğerini yaralamasıyla ilgili çıkan karar, hukuk sistemimizin ‘can’ kavramına bakışını bir kez daha tartışmaya açtı. Başlangıçta verilen 6 aylık hapis cezasının, sanığın geleceği üzerindeki etkisi gözetilerek 5 aya indirilmesi, aslında bir cezalandırmadan çok bir uyarı niteliği taşıyor. Adaletin bu noktada teraziye koyduğu şey sadece bir canlının hayatı değil, toplumdaki şiddet eğiliminin geleceğidir.
45 Bin Liralık Faturanın Anlamı
Sanık her ne kadar demir parmaklıkların arkasına hemen girmeyecek olsa da, ekonomik anlamda ciddi bir bedelle karşı karşıya bırakıldı. Mahkeme, 45 bin lira vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin sanık tarafından ödenmesine hükmetti. Bu, Türkiye’deki hayvan hakları davalarında ekonomik yaptırımın caydırıcılık unsuru olarak kullanılmaya başlandığının somut bir göstergesidir. Ancak bir canın bedeli parayla ölçülebilir mi? Suçta kullanılan av tüfeklerinin müsaderesi ve bu ağır maddi cezalar, o gün o sokakta namlunun ucunda can veren masumun geri gelmesini sağlamıyor. Maddi yaptırımlar önemli olsa da, toplumsal vicdanın kanayan yarasını sarmaya yetmiyor.
HAGB Kararı ve 5 Yıllık Kritik Süreç
Mahkeme heyetinin, sanığın geçmişindeki sabıkasızlık durumunu gözeterek hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına (HAGB) karar vermesi, suçlunun 5 yıl boyunca adeta bir cam fanusta yaşayacağı anlamına geliyor. Bu süre zarfında işleyeceği en ufak kasıtlı suç, bu dosyanın yeniden açılmasına ve 5 aylık hapis cezasının doğrudan infazına yol açacak. Adalet sistemi burada sanığa bir ‘şans’ tanırken aslında suçlunun boynuna 5 yıllık bir denetim halkası takıyor. 23 Ağustos 2025 tarihinde yaşanan o kan dondurucu olay, mahkeme kayıtlarına ‘suç’ olarak geçti ancak mahalle sakinlerinin ve toplumun vicdanında bir ‘insanlık ayıbı’ olarak kalmaya devam edecek.
Toplumda Şiddet Sarmalı ve Caydırıcılık
Hayvanlara yönelik şiddetin, insanlara yönelecek potansiyel şiddetin öncüsü olduğu gerçeği göz ardı edilemez. Sokak kedilerini hedef alan bir tüfeğin, yarın başka kimlere yöneleceği belirsizliğini koruyor. Bu nedenle, müşteki avukatının talep ettiği ‘üst hadden ceza’ taleplerinin mahkeme heyetleri tarafından daha radikal bir şekilde değerlendirilmesi gereken bir dönemdeyiz. İstinaf yolunun açık olması, mağdur taraf için bir umut kapısı olsa da, mevcut yasal düzenlemelerin ‘canı’ koruma noktasındaki etkinliği hala en büyük soru işaretidir. Sokaklardaki canların güvenliği, sadece mahkeme kararlarına değil, toplumun bu vahşete karşı göstereceği tavizsiz duruşa bağlıdır.
