Zeynep Karasu
Kadersiz Buluşmanın Ardından: Bir Gençlik Trajedisi
Hızla değişen çağımızda, insan ilişkilerinin karmaşık düğümleri bazen en acımasız sonlara gebe kalabiliyor. Adana’dan gelen yürek burkan bir haber, kıskançlık, öfke ve kontrolsüzlüğün genç hayatları nasıl karartabildiğinin acı bir örneğini sunuyor. Aynı doğum gününü paylaşan eski sevgili İlknur G.’nin, yeni erkek arkadaşı Alperen K. ile bir kafede kutlama yaptığını öğrenen Berat Caner C., geçmişin hayaletleriyle yüzleşmeye karar verdi. Bu masum kutlama, bir anda gerginliğin tavan yaptığı bir yüzleşme alanına dönüştü. Berat Caner C.’nin barışma talepleriyle başlayan bu sözlü çatışma, kısa sürede fiziksel bir gerilime evrildi. Çevredeki duyarlı vatandaşların araya girmesiyle ilk anda yatışan bu fırtına, ne yazık ki daha büyük bir felaketin habercisiydi.
Anlık bir öfke patlamasıyla alınan “buluşma” kararı, iki tarafın da çevrelerini toplayarak adeta bir hesaplaşma için hazırlanmalarına neden oldu. Berat Caner C. dört arkadaşıyla, Alperen K. ise sevgilisi, kuzeni ve altı arkadaşıyla birlikte, 19 Eylül 2024 tarihinde kaderin cilvesiyle bir araya geldi. Bu kalabalık buluşma, kısa sürede tam bir kaos ortamına dönüştü. Sözler yerini yumruklara, tekmeler yerini kesici aletlere bıraktığında, 20 yaşındaki Batuhan Kolsuz, kalbine saplanan bıçak darbeleriyle tüm hayallerini geride bırakarak hayatını kaybetti. Ne yazık ki, anlık bir öfkenin bedeli genç bir canın yitimiyle ödendi.
Adaletin Gölgesinde Bir Ailenin Çığlığı
Bu vahim olayın ardından yürütülen soruşturmada, olayla bağlantılı çok sayıda şüpheli gözaltına alındı. Alperen K., Necati Kınış, Enes Emre Kısacık, Tolga K. ve Eren A. tutuklanarak cezaevine gönderilirken, diğer şüpheliler adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı. Ancak adalet arayışı, acılı aile için uzun ve yıpratıcı bir yolculuğa dönüştü. Olaydan yedi ay sonra görülen ilk duruşmada, tutuklu bulunan beş şüpheliden üçü, Alperen K., Tolga K. ve Eren A. tahliye edildi. Bu karar, Batuhan’ın ailesi için ikinci bir yıkım oldu. Aile, tutuklulukları devam eden Necati Kınış ve Enes Emre Kısacık’ın yanı sıra tahliye edilen tüm sanıkların hak ettikleri cezayı almasını talep ediyor.
Yargı süreçlerinin karmaşıklığı, özellikle böylesine hassas ve can kaybının olduğu davalarda, kamuoyunda ve mağdur ailelerde derin bir adalet arayışına yol açıyor. ‘Tutuksuz yargılama’ gibi hukuki kararlar, masumiyet karinesi gereği alınsa da, kaybettiği evladının yasını tutan aileler için, şüphelilerin dışarıda olması dayanılmaz bir acıya dönüşebiliyor. Batuhan Kolsuz’un annesi Emine Kolsuz, oğlunun doğum günü olan dava gününde yüreğindeki sönmeyen ateşi dile getirerek, “Onlar dışarıda gezerken ben oğlumun eşyalarıyla avunuyorum. Her gün ona yazılar ve şiirler yazıyorum. Oğlumun doğum gününde hepsinin tutuklanmasını ve hak ettikleri cezayı almalarını istiyorum” sözleriyle feryat etti. Bu sözler, sadece bir annenin değil, adalet bekleyen tüm mağdurların sesi oldu.
Toplumsal Yansımalar ve Geleceğe Yönelik Bir Bakış
Acılı anne Emine Kolsuz, adalet arayışlarının engellenmeye çalışıldığını da belirtti. Davadan çekilmeleri için tehdit edildiklerini ve saldırıya uğradıklarını ifade eden anne Kolsuz, “Ben evladımı kaybetmişim, beni neyle korkutabilirler” diyerek kararlılığını ortaya koydu. Batuhan’ın babası Metin Kolsuz da, oğluna ölmeden haftalar önce aldığı doğum günü arabasının bile nasip olmadığını dile getirerek, tüm sorumluların hak ettikleri cezayı almasını talep etti. Bu vahim olay, sadece iki aile arasında değil, tüm toplumda derin bir yara açtı. Gençler arasındaki anlaşmazlıkların bu denli ölümcül sonuçlara varması, toplumsal şiddetin köklerini ve gençleri bu tür eylemlere iten faktörleri bir kez daha sorgulamamıza neden oluyor.
İleriye dönük vizyonumuzda, bu tür trajedilerin bir daha yaşanmaması için daha sağlam toplumsal mekanizmalar geliştirmemiz gerektiği açıkça görülüyor. Gençlerin öfke yönetimi, çatışma çözümü becerileri ve empati geliştirmeleri için eğitim ve destek programlarının yaygınlaştırılması hayati önem taşıyor. Ailelerin, okulların ve sivil toplum kuruluşlarının iş birliği içinde çalışarak, genç bireyleri şiddetten uzak tutacak, sağlıklı iletişim kurmalarını sağlayacak ortamlar yaratması gerekiyor. Adaletin tecelli etmesiyle birlikte, bu tür elim hadiselerin ders çıkarılan birer ibret vesikası olması, Batuhan gibi gencecik hayatların boş yere yitip gitmediğinin bir göstergesi olacaktır. Bu sadece bir dava değil, geleceğimizi şekillendirecek derin bir toplumsal muhasebedir.
