Abdullah Sirkeci
Genç Yaşta Şüpheli Kayıplar ve Sır Dolu Dosyalar
Eskişehir’de son dönemde mahalle aralarından sessiz sedasız yükselen feryatlar, kent sakinlerini derin bir endişeye sevk ediyor. Kentin farklı noktalarında, son 5 ay içinde peş peşe yaşanan “evde ölü bulunma” vakaları, yerel kamuoyunda ciddi bir tedirginliğe yol açtı. Güvenlik birimlerinin mercek altına aldığı bu olaylar, sadece adli birer vaka olmanın ötesinde, toplumsal bir alarmın da habercisi niteliğinde.
Yalnızlığın En Acı Hali: Kimsesiz Yaşlılar
Eskişehir’de ocak ayından bu yana kayıtlara geçen vakaların profili incelendiğinde, ölümlerin sadece yaşlılıkla sınırlı kalmadığı görülüyor. Henüz hayatının baharında olan 27 yaşındaki bir gencin evinde ölü bulunmasıyla başlayan bu karanlık zincir, akıllara pek çok soru işaretini getirdi. Tepebaşı’nda alkol aldıktan sonra fenalaşan inşaat işçisi Eren Karakaya’nın ani kaybı ve 71 Evler Mahallesi’nde günlerce haber alınamayan 32 yaşındaki Halil İbrahim Lökçü’nün çürümeye yüz tutmuş bedenine ulaşılması, şehirdeki yalnızlık trajedisini gözler önüne seriyor. Son olarak babası tarafından hareketsiz bulunan 31 yaşındaki gencin ölümü üzerindeki şüphe bulutları ise adli tıp raporlarıyla dağıtılmaya çalışılıyor.
Güvenlik ve Sosyal Politikalar Alarm Veriyor
Modern şehir hayatının getirdiği en büyük sorunlardan biri olan bireyselleşme, Eskişehir’deki yaşlı nüfusu doğrudan vuruyor. Kentte 5 ay içinde çok sayıda yaşlı vatandaş, evlerinde kimsesiz bir şekilde can verdi. 74 yaşındaki alzaymır hastası bir vatandaşın çöp evde ölü bulunması, emekli okul müdürü Dursun Baycan’ın evinden yayılan kötü kokular üzerine komşularının harekete geçmesiyle durumun fark edilmesi, toplumsal bağların ne derece zayıfladığını kanıtlıyor. 79 yaşındaki Ş.T. ve Ayşe Engin, 65 yaşındaki Gülbin Ertaş, 84 yaşındaki Hayriye T.U. gibi isimlerin cansız bedenlerine ancak günler sonra ulaşılabildi. Komşuluk ilişkilerinin bittiği, kapıların ardında nelerin yaşandığının bilinmediği bir kent tablosu ortaya çıkıyor.
Yaşanan bu trajik olaylar zinciri, yerel yönetimlerin ve sosyal hizmet uzmanlarının acilen harekete geçmesi gerektiğini gösteriyor. Özellikle tek başına yaşayan yaşlı, hasta veya sosyal güvencesi zayıf bireylerin düzenli olarak takip edilmesi, bu tür acı sonların önüne geçebilir. Emniyet güçlerinin titizlikle yürüttüğü soruşturmaların yanı sıra, komşuluk ilişkilerinin yeniden canlandırılması ve mahalle muhtarlıklarının aktif birer sosyal takip mekanizmasına dönüştürülmesi gerekiyor. Aksi takdirde, sessizce kapanan kapıların ardında yeni dramların yaşanması kaçınılmaz görünüyor.
Kaynak: Eskisehir
