Abdurahman Yazıcı
Üniversite Kapısında Ekonomik Fırtına Bekleniyor
Üniversite okumak, eskiden geleceğe atılan en sağlam imzaydı. Ancak bugün gelinen noktada, o imzanın mürekkebi küresel krizlerle dağılıyor. YÖK Başkanı Erol Özvar’ın son açıklamaları, yükseköğretimin artık sadece bir ‘bilgi yuvası’ olmaktan çıkıp, sert ekonomik gerçeklerin tam merkezine oturduğunu kanıtlıyor. Vatandaşın anlayacağı dille söyleyelim: Diplomalar artık küresel enerji fiyatlarından, Orta Doğu’daki barut kokusundan bağımsız değil. Eğer piyasanın istediği beceriyi veremiyorsanız, o diploma duvarda asılı bir kağıttan öteye geçemiyor.
Savaşın Görünmeyen Faturası Öğrenciye Kesiliyor
Dünya yine bir ateş çemberinden geçiyor. İsrail ve ABD’nin İran eksenli hamleleri sadece brent petrolün fiyatını yukarı itmekle kalmıyor; üniversitelerin kapısına da kilit vurma tehdidi oluşturuyor. Özvar’ın dikkat çektiği enerji krizi riski, aslında her bir öğrencinin aylık masrafının, üniversitelerin araştırma bütçelerinin ve uluslararası projelerin darbe alması demek. Özellikle dar gelirli ülkelerden gelen öğrenciler için eğitim artık ‘erişilemez’ bir lüks haline gelme tehlikesiyle karşı karşıya. Savaşın faturası sadece askeri değil, bir neslin geleceğini karartacak kadar ağır olabilir.
Mezun Çok Ama İş Veren ‘Adam’ Bulamıyor
Haberin can alıcı noktası ise ‘beceri uyumsuzluğu’. Bugün binlerce genç mezun oluyor ancak iş dünyasına adım attıklarında büyük bir boşluğa düşüyorlar. Özvar, üniversitelerin artık stratejik birer aktör olması gerektiğini söylerken aslında acı bir gerçeğe parmak basıyor: Mevcut sistem yeni nesil sınavlara cevap vermekte zorlanıyor. Meslekler hızla değişirken, müfredatlar yerinde sayarsa, sonuç sadece işsizler ordusunun büyümesi olur. Kalite güvencesi ve akademik üretkenlik, artık bir tercih değil, bu ekonomik buhrandan çıkış için tek zorunluluktur.
Malezya ile Yeni Bir Kazanç Kapısı mı?
Peki, bu karamsar tabloda çıkış yolu neresi? Türkiye, rotasını Uzak Doğu’ya, Malezya’ya çevirerek bir nefes alanı açmaya çalışıyor. İki ülke arasında imzalanan mutabakat zaptı; sadece öğrenci değişimi değil, Ar-Ge ve inovasyon demek. Yani paranın ve teknolojinin olduğu yerde iş birliği yapmak. Akademik hareketliliğin artırılması, gençlerin sadece yerel değil, küresel birer oyuncu olmasını hedefliyor. Eğer bu ortaklık kağıt üzerinde kalmaz ve reel sektöre yansırsa, gençlerin önünde yeni bir istihdam kapısı aralanabilir. Ancak unutmamak gerekir ki; küresel krizler kapıdayken, en büyük yatırım diplomaya değil, o diplomanın içini dolduracak ‘gerçek’ yeteneklere yapılmalıdır.
