Ortadoğu’dan bir kez daha acı bir haber düştü ekranlara. Barış için gönderilen Birleşmiş Milletler kahramanlarına, namertçe bir pusu kuruldu. Üç can gitti, üç barış gücü askeri… Endonezyalı o gencecik insanlar, dünyanın bir ucundan gelip bölgeye huzur getirmeye çalışırken, canlarından oldu. Ankara’dan, Dışişleri Bakanlığı’ndan gelen açıklama ise sokaktaki insanın hislerine tercüman oldu: Bu saldırı kabul edilemez! Uluslararası hukukun ağır ihlalidir!
Kanlı Pusu ve Ankara’nın Gür Sesi
Dışişleri Bakanlığı, Birleşmiş Milletler Geçici Görev Gücü (UNIFIL) bünyesinde görev yapan personele yönelik düzenlenen bu kanlı saldırıyı sert bir dille kınadı. Açıklamada, UNIFIL çatısı altında barış görevinde bulunan Endonezyalı üç askerin şehit olduğu, çok sayıda görevlinin de yaralandığı belirtildi. Türkiye, Endonezya Hükümeti ve halkına başsağlığı dileklerini iletirken, bu tür saldırıların uluslararası hukukun açık bir ihlali olduğunun altını çizdi. Sokaktaki vatandaş da bu saldırının faillerinin bir an önce bulunup adalet önüne çıkarılmasını bekliyor.
UNIFIL Ne Arıyor O Topraklarda?
Peki, nedir bu UNIFIL, ne işi var o topraklarda diye soranlara söyleyelim. UNIFIL, yani Birleşmiş Milletler Geçici Görev Gücü, Lübnan’da, özellikle de İsrail sınır hattında görev yapan uluslararası bir güç. Mandası belli: Sınırda sükuneti sağlamak, çatışmaları önlemek ve bölgedeki gerilimi düşürmek. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin 1701 sayılı kararı uyarınca konuşlandırılan bu birlikler, Lübnan’ın egemenliğini korumak ve İsrail ile Lübnan arasındaki ‘Mavi Hat’ boyunca barışı sürdürmek için kritik bir tampon görevi görüyor. Yıllardır orada, çatışmaların ortasında bir denge unsuru oluşturmaya çalışıyorlar. İşte bu yüzden, onların varlığı bile başlı başına bölgedeki hassas denge için büyük önem taşıyor.
Uluslararası Hukuk Nerede Başlıyor, Nerede Bitmiyor?
Bu saldırı sadece üç masum canı almakla kalmadı, aynı zamanda uluslararası hukuk denen o hassas dengeyi de paramparça etti. Birleşmiş Milletler personeline, özellikle de barış gücü askerlerine saldırmak, savaş suçları kapsamına giren, asla affedilemez bir eylem. Onlar, tarafsızlık ilkesiyle hareket eden, uluslararası toplumun çatışma bölgelerine uzanan barış elçileri. Silahsız veya hafif silahlı, sadece barışı korumakla yükümlü bu insanlara yapılan her saldırı, aslında tüm insanlığa karşı işlenmiş bir suçtur. Faillerin bulunup en ağır şekilde cezalandırılması, uluslararası hukukun inandırıcılığı açısından da elzemdir.
İşgal ve İstikrarsızlık Sarmalı
Bakanlığın açıklamasında İsrail’in Lübnan’daki varlığına dair yapılan vurgu da aslında resmin bütününü gözler önüne seriyor. Bölgedeki işgal ve yayılmacı politikalar, sadece Lübnan’ı değil, tüm Ortadoğu’yu bir ateş çemberine çeviriyor. Sürekli gerilim, çatışma, kan ve gözyaşı… Sokaktaki insan artık yoruldu. Bu istikrarsızlık girdabında, barış gücü askerlerinin hedef alınması, sadece bir sembol değil, aynı zamanda bölgenin ne kadar tehlikeli bir hale geldiğinin de acı bir göstergesi. Bu durum, Orta Doğu’daki kronik sorunların, uluslararası barış ve güvenliği tehdit eden boyutlara ulaştığını bir kez daha kanıtlıyor.
Sokaktaki İnsanın Feryadı: Kim Dur Diyecek?
Peki şimdi ne olacak? Failler adalet önüne çıkacak mı? Uluslararası toplum, sadece kınamakla yetinecek mi, yoksa gerçekten İsrail yayılmacılığına ve bu kaosa bir ‘dur’ diyecek mi? Bu soruların cevabı, sadece diplomatik koridorlarda değil, sokaktaki her insanın yüreğinde yankılanıyor. Barış gücü askerlerinin kanı, sadece Endonezya’nın değil, tüm insanlığın vicdanında derin bir yara açtı. Bu yara sarılmalı, sorumlular hesap vermeli ve bu acıların son bulması için kararlı adımlar atılmalı. Yoksa bu coğrafya, daha nice masum canlara mezar olmaya devam edecek.
