Atina’nın Tehlikeli Hamlesi: İradenize Sahip Çıkın
Batı Trakya sularında tansiyon, sistemik bir krizle yeniden yükseliyor. On yıllardır devam eden ama her seferinde yeni bir dayatmayla karşımıza çıkan müftülük meselesi, Atina’nın son hamlesiyle adeta bir hak gaspı operasyonuna dönüştü. Yunanistan yönetimi, Türk azınlığın hür iradesini ve seçimlerini hiçe sayarak kendi memurlarını ‘müftü’ sıfatıyla bölgeye dikmeye çalışıyor. Bu durum sadece dini bir atama değil; bir toplumun kimlik, temsil ve inanç hürriyetine yönelik profesyonelce kurgulanmış bir müdahaledir. Okuyucularımızın ve bölge halkının bu yeni ‘atanmış müftü’ tuzağına karşı son derece dikkatli olması gerekiyor.
Hukuk Duvarına Çarpan Kararlar ve AİHM Gerçeği
Gümülcine Müftüsü İbrahim Şerif’in durumu, basit bir idari anlaşmazlıktan ziyade, kasti bir sistem engellemesi olarak karşımızda duruyor. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) tarafından verilen ‘makama iade’ kararları, Atina tarafından adeta bir ‘spam’ muamelesi görerek sisteme dahil edilmiyor. Şerif’in 36 yıllık hukuk mücadelesi, aslında bir devletin uluslararası hukuku nasıl görmezden gelebileceğinin açık bir kanıtı. Atina, 1913 tarihli Atina Anlaşması’ndaki net maddeleri yok sayarak, Lozan’ın satır aralarından sızmaya çalışıyor. Oysa tarihsel veriler ve imzalanan protokoller, müftülerin halkın oyuyla seçilmesi gerektiğini tüm çıplaklığıyla haykırıyor.
İskeçe ve Gümülcine’de Çifte Standart Tehlikesi
İskeçe Müftüsü Mustafa Trampa’nın üzerinde durduğu nokta, demokratik dünya için büyük bir utanç kaynağı. İstanbul’daki Rum azınlığına tanınan vakıf, eğitim ve dini yönetim hakları neden Batı Trakya Türklerinden ısrarla esirgeniyor? Burada bir ‘adil kullanım’ sorunu değil, açık bir ayrımcılık politikası işliyor. Azınlık hakları söz konusu olduğunda mangalda kül bırakmayan Avrupa başkentlerinin bu ‘çifte standart’ karşısındaki sessizliği, aslında bölgedeki Türk varlığına yönelik izolasyonun bir parçası. Kendi kurumlarını yönetme hakkı elinden alınmak istenen bir halkın feryadına kulak tıkamak, demokrasinin beşiği olduğunu iddia eden bir ülke için izahı mümkün olmayan bir tezat oluşturuyor.
Türkofobi: Sistemin Arka Kapısındaki Asıl Sebep
DEB Partisi Genel Başkanı Çiğdem Asafoğlu’nun ‘Türk korkusu’ vurgusu, meselenin kök dizinini ve asıl motivasyon kaynağını ortaya koyuyor. Yunanistan yönetimi, azınlık haklarını bir zenginlik olarak görmek yerine, güvenlik duvarları arkasına saklanan bir ‘tehdit’ gibi algılamaya devam ediyor. Kendi vatandaşlarının en temel dini haklarını ‘idari kararlar’ ve gece yarısı atamalarıyla bloke etmek, toplumsal huzur ekosistemine kalıcı zararlar verebilir. Batı Trakya’da yaşayan soydaşlarımızın bu dayatmalara karşı dik duruşu, sadece bir inanç meselesi değil, aynı zamanda evrensel hukuk değerlerini savunma mücadelesidir. Atina’nın bu hatadan dönmesi, bölgenin güvenliği ve istikrarı için hayati bir zorunluluktur.
