Mert Güçlü
Tıp Uzmanı Babanın Büyük Endişesi
Bilim tarihinin en parlak zihinlerinden biri olan Stephen Hawking’in gençlik yıllarına dair ortaya çıkan yeni belgeler, ezber bozan bir gerçeği gün yüzüne çıkardı. 1950’li yılların sonlarında, Hawking henüz bir lise öğrencisiyken tıp uzmanı olan babası Frank Hawking tarafından tutulan kişisel notlar, ünlü fizikçinin bilinenin aksine hiç de “örnek bir öğrenci” olmadığını gösteriyor. Baba Hawking, oğlunun sıra dışı zekasını kabul etmesine rağmen, onun derslerine karşı tamamen ilgisiz olmasından ve masanın başına geçip yeterince çalışmamasından derin bir endişe duyuyordu.
Frank Hawking, oğlunun kendi izinden giderek tıp eğitimi almasını ve daha güvenli bir kariyer yolu çizmesini istiyordu. Ancak Stephen Hawking’in tıp alanına duyduğu ilgisizlik ve teorik fiziğe olan tutkusu, aile içinde sessiz bir çatışmaya yol açtı. Babasının notlarında dile getirdiği kaygılar, aslında dahi bir fizikçinin doğuşundan önceki o sancılı ergenlik ve arayış dönemini en çıplak haliyle yansıtıyor.
Oxford’da Günde Sadece Bir Saat Mesai
Babasının tıp eğitimi baskısını reddeden Stephen Hawking, rotasını Oxford Üniversitesi’ne çevirdi. Ancak buradaki eğitim hayatı da klasik bir başarı öyküsünden oldukça uzaktı. Yıllar sonra bizzat kendisinin de itiraf edeceği üzere Hawking, Oxford’daki lisans eğitimi boyunca günde ortalama sadece bir saat çalışmıştı. Sınavları geçmek için olağanüstü bir çaba sarf etmesine gerek kalmayan bu genç deha, üniversite yıllarında ders çalışmak yerine kürek takımında dümencilik yapmayı ve sosyal aktivitelere katılmayı tercih etmişti.
Oxford’daki hocaları ve arkadaşları da Hawking’in ders kitaplarına gömülen bir öğrenci olmadığını, tam aksine ödevleri çok kısa sürede ve zahmetsizce çözüp geri kalan zamanını arkadaşlarıyla geçirdiğini doğruluyordu. Bu durum, babasının yıllar önce tuttuğu “çalışmıyor” notlarının ne kadar haklı bir gözleme dayandığını bir kez daha kanıtlıyor.
Dehanın Arkasındaki İnsani Portre
Ortaya çıkan bu belgeler ve tarihi itiraflar, bilim dünyasını kökten değiştiren teorilerin arkasındaki o “ulaşılamaz dahi” imajını yıkarak yerine son derece insani bir portre koyuyor. Hawking’in hayatı, akademik başarının sadece çok çalışmakla değil, doğru alanda doğru tutkuyla hareket etmekle şekillendiğini gösteriyor. Babasının geleceğinden kaygı duyduğu o “tembel” çocuk, yıllar sonra evrenin gizemlerini çözen ve modern kozmolojiye yön veren bir figüre dönüştü.
Bugün eğitim sistemlerinin ve ebeveynlerin çocukların üzerindeki başarı baskısını tartıştığı bir dönemde, Hawking’in gençlik yılları ve babasının endişeleri çok daha anlamlı bir boyut kazanıyor. Sıra dışı beyinlerin, standart kalıplara sığdırılamayacağının en büyük kanıtı olan bu belgeler, bilim tarihi meraklıları için de benzersiz bir kaynak niteliği taşıyor.
