Kahraman Kurtuluş
Sinema dünyasının en prestijli ödülü olan Oscar heykelciğini kucağına aldığında, tüm dünya onun sesini duydu. Ancak Hamdan Bilal için spot ışıkları söndüğünde başlayan gerçeklik, Hollywood’un kurgu dünyasından çok daha sarsıcı ve amansızdı. “No Other Land” belgeseliyle 2025 yılında “En İyi Belgesel” Oscar’ını kazanan Filistinli yönetmen, bu büyük zaferinden bir yıl sonra bugün, ödül törenlerinin parıltısını değil, işgal altındaki topraklarının tozunu ve barutunu solumaya devam ediyor. Bilal’in hikayesi, sadece bir başarı öyküsü değil; aynı zamanda modern çağın en çetin aidiyet ve vicdan sınavlarından biri olarak karşımıza çıkıyor.
Mesafir Yatta’nın Susya köyünde, İsrail ordusunun ve yasa dışı yerleşimcilerin bitmek bilmeyen tacizleri altında yaşamını sürdüren yönetmen, kendisine sunulabilecek konforlu yaşam alternatiflerini elinin tersiyle iterek halkının çığlığı olmayı sürdürüyor. İşgal altındaki Batı Şeria’nın güneyinde, her an yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya olan bir evde yaşamak, bir sanatçı için sadece bir tercih değil, politik bir eylemdir.
Kırmızı Halıdan Yıkılan Köylere: Bir Yönetmenin Sadakati
Hamdan Bilal için “No Other Land” sadece bir film projesi değildi; o, kendi çocukluğunun, babasının son nefesini verdiği evin ve hafızasının kaydını tutuyordu. Oscar zaferinden sonra bölgeyi terk etmeyen Bilal, bugün hala el-Halil’in güneyindeki o çetin coğrafyada nöbet tutuyor. “Burası benim evim. Burada doğdum, burada büyüdüm, burada anılarım var” diyen yönetmen, bir sanatçının en büyük eserinin aslında kendi yaşam duruşu olduğunu kanıtlıyor. Uzmanlar, Bilal gibi küresel ölçekte tanınan figürlerin bölgedeki varlığının, yerel halk için bir moral kaynağı olmasının yanı sıra, uluslararası kamuoyunun dikkatini bu noktada tutmak adına stratejik bir öneme sahip olduğunu vurguluyor.
Ancak bu tanınırlık, beraberinde ağır bedeller de getiriyor. Bilal, Oscar ödülünü almanın kendisine bir kaçış bileti değil, aksine daha ağır bir sorumluluk yüklediğine inanıyor. “Onları bu şiddetli yıkıma tek başlarına terk etmek olmaz. Artık onların sesiyim” sözleri, bireysel kurtuluşu reddeden kolektif bir bilincin yansımasıdır. Yönetmen, dünyaca ünlü bir sinemacı olduktan sonra bile toprağından kopmayarak, belgeselinde anlattığı trajedinin bizzat öznesi olmaya devam ediyor.
Sanatın Gücü ve İşgalin Sosyolojik Anatomisi
Belgeselin yapım sürecinde omuz omuza verdiği yol arkadaşı Avde Hadalin’in öldürülmesi, Bilal’in omuzlarındaki yükü ve kalbindeki sızıyı daha da derinleştirdi. Sanatın iyileştirici gücünden ziyade, bir tanıklık ve kanıtlama aracı olarak kullanıldığı bu coğrafyada Bilal, adaletsizliğe karşı kamerasıyla direniyor. 2019 ile 2023 yılları arasındaki yıkımı belgeleyen film, aslında Filistin halkının sistematik olarak mülksüzleştirilme sürecini tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.
Bilal’in vurguladığı “Gidecek başka yerimiz yok” cümlesi, bir çaresizlik nidası değil, köklü bir direnişin manifestosudur. Eğer uluslararası toplum, Filistinlilerin ödediği bu ağır bedeli izlemekle yetinmeye devam ederse, sadece bir halkın toprakları değil, insanlığın ortak adalet duygusu da o enkazların altında kalacaktır. Hamdan Bilal’in bugün Susya köyünde verdiği mücadele, Oscar heykelciğinden çok daha büyük bir ağırlığa sahip; çünkü o, sadece bir yönetmen olarak değil, vatanını terk etmeyen sarsılmaz bir tanık olarak tarihin sayfalarına adını kazıyor.
