Zeynep Karasu
Saha Dışında Kirli Satranç Hamleleri
Ortadoğu’daki barut fıçısı nihayet yeşil sahalara sıçradı. 28 Şubat’ta patlak veren ABD-İsrail saldırıları, İran cephesinde sadece askeri değil, sportif bir deprem yarattı. FIFA Başkanı Gianni Infantino’nun “futbol dünyayı birleştirir” masalları, Donald Trump’ın son açıklamasıyla yerle bir oldu. ABD Başkanı’nın Truth Social üzerinden savurduğu “can güvenliği” uyarısı, diplomatik bir nezaketten ziyade, açık bir gözdağı niteliği taşıyor. Ev sahibi ülkenin, katılımcı bir takımın güvenliğini sağlayamayacağını ima etmesi, uluslararası spor hukukunun iflasıdır.
Tahran’da Çatlak Sesler: Bakanlık ve Federasyon Karşı Karşıya
İran cephesinde ise tam bir kaos hakim. Spor Bakanı Ahmad Donyamali, liderlerine düzenlenen suikast sonrası Dünya Kupası’na katılmayı “yozlaşmış bir düzene hizmet” olarak görüyor ve çekilme sinyali veriyor. Ancak sahada ter dökecek olan milli takımın duruşu çok daha sert. Onlar, Dünya Kupası’nın bir şahsın veya bir ülkenin malı olmadığını hatırlatarak “Biz buradayız” diyorlar. Bu ayrışma, İran içindeki siyasi ve askeri gerilimin sporcular üzerindeki ağır yükünü de gözler önüne seriyor. Eğer İran turnuvaya katılmazsa, bu sadece bir spor kaybı değil, ABD’nin psikolojik üstünlük kazanması anlamına gelecek.
FIFA’nın Çaresizliği ve Ev Sahibi Skandalı
Infantino’nun Trump ile yaptığı görüşmelerin ardından gelen pembe tablolar kısa sürede karardı. Trump’ın “kendi can güvenlikleri için orada bulunmaları uygun değil” sözü, turnuvanın güvenilirliğine vurulmuş bir darbedir. Bir ev sahibi ülke, misafir edeceği takımı koruyamayacağını söylüyorsa, o turnuvanın meşruiyeti sorgulanır. İran Milli Takımı’nın “Güvenlik sağlayamayan ülke sadece ev sahibidir” çıkışı, ABD’nin organizasyon kabiliyetini hedef alan çok stratejik bir hamle. Bu restleşme, turnuvanın 11 Haziran’da başlayacak olması gerçeğiyle birleşince, futbol dünyasının bugüne kadar gördüğü en büyük krizlerden birine dönüşüyor.
Vatandaşı Bekleyen Tehlike: Sporun Siyasallaşması
Bu krizin faturası sadece futbolculara değil, tüm spor kamuoyuna kesilecek. Savaşın gölgesinde yapılacak bir Dünya Kupası, futbolun o saf heyecanını yok ediyor. İranlı taraftarların stadyumlara girişi, vize süreçleri ve maç sırasındaki olası provokasyonlar büyük bir risk teşkil ediyor. Trump’ın tehdidi, tribünlerdeki radikal grupları harekete geçirebilir. Bu durum, turnuvayı izlemek isteyen milyonlarca insan için potansiyel bir kaos ortamı vaat ediyor. Futbol artık sadece bir oyun değil; nükleer müzakerelerin, suikastlerin ve ambargoların bir parçası haline gelmiş durumda. Eğer FIFA bu siyasi zorbalığa boyun eğerse, 2026 Dünya Kupası spor tarihine bir ‘kara leke’ olarak geçecek.
