Özlem Kocabaş
Fenerbahçe, UEFA Avrupa Ligi son 16 play-off turu ilk ayağında İngiliz temsilcisi Nottingham Forest deplasmanında beklemediği bir hezimetle sarsıldı. Chobani Stadyumu’nun çimlerinde yankılanan 3-0’lık skor, sadece bir skor tabelası verisi değil; sarı-lacivertlilerin taktiksel kurgusundaki derin çatlakların ve teknik direktör Domenico Tedesco’nun riskli tercihlerinin acı bir manifestosu niteliğindeydi. Sahada ne yaptığını bilen, fiziksel üstünlüğünü oyun disipliniyle birleştiren bir rakip karşısında; kimliğini arayan, temposuz ve yardımlaşmadan uzak bir Fenerbahçe izledik.
Tedesco’nun Taktik Kumarı: Baklavadan Keşkül Sancısına
Hafta sonu oynanan Trabzonspor derbisinde sergilenen dengeli ve iştahlı oyunun ardından, İngiltere semalarında bambaşka bir Fenerbahçe vardı. Spor otoritelerinin ortak paydada buluştuğu nokta, Tedesco’nun “kazanan formülü” neden bozduğu sorusu etrafında şekilleniyor. Orta sahanın dinamosu İsmail Yüksek’i kulübeye çekip, fiziksel yoğunluğu yüksek bir Premier Lig ekibine karşı savunma direnci düşük bir merkezle çıkmak, tabiri caizse bir “taktiksel harakiri” olarak yorumlandı. Usta kalemlerin “Kalp sökülünce beyin de durdu” tespiti, sahadaki kopukluğu en iyi özetleyen cümleydi. Asensio’nun sağ kanatta hapsedilmesi ve oyunun merkezinden uzaklaşması, Fenerbahçe’nin hücum yaratıcılığını sıfıra indirirken; kariyerinin henüz başında olan Sidiki Cherif’in böyle bir atmosferde kurtarıcı olarak sahaya sürülmesi akıl tutulması olarak nitelendirildi.
Yıldızların Sessizliği ve Fiziksel Gerçeklik Duvarı
Maçın bir diğer can yakıcı gerçeği ise Premier Lig’in alt sıralarında yer alan bir ekibin bile sergilediği fiziksel üstünlüktü. Kante, Talisca ve Asensio gibi kariyerli isimlerin teknik kapasiteleri, Nottingham’ın dinamizmi karşısında adeta eridi. Özellikle yeni transferlerin takıma uyum süreci ve fiziksel hazır bulunuşluk seviyeleri, Avrupa arenasında sert bir kayaya çarptı. Cem Dizdar’ın altını çizdiği üzere, Süper Lig’de ulaşılan istatistiklerin Avrupa’da bir karşılık bulamaması, ligimizin kalitesine dair de ciddi bir uyarı niteliği taşıyor. Skriniar’ın talihsiz sakatlığı savunma dengesini bozsa da, mağlubiyetin asıl mimarı sahadaki plansızlık ve reaksiyon gösterememe acziyetiydi.
Sonuç olarak bu mağlubiyet, sadece tur şansını mucizelere bırakmadı; aynı zamanda takım içindeki hiyerarşiyi ve teknik heyetin önceliklerini de sert bir dille sorgulanır hale getirdi. Yenilgiler bazen bir aynadır ve Fenerbahçe bu aynada, Süper Lig’deki pırıltılı galibiyetlerin Avrupa’nın fiziksel ve taktiksel gerçekliğiyle her zaman örtüşmediğini gördü. Şimdi camia için asıl sınav başlıyor: Bu ağır hasar lig yarışına bir motivasyon kaynağı mı olacak, yoksa derin bir özgüven bunalımının başlangıcı mı? Tedesco’nun özeleştiri yapıp yapmayacağı, sarı-lacivertlilerin sezon sonu kaderini tayin edecektir.
