Sokakta Konuşulan Tek Konu: TFF 1. Lig’de Hoca Kıyımı!
Vay be arkadaş! Şu TFF 1. Lig’de neler oluyor böyle? Daha sezonun ortası bile tam anlamıyla gelmemiş, takımlar teknik direktörleri resmen kapının önüne koymuş. Sokakta, kahvede, otobüste milletin dilinde tek bir soru var: Bu ne hız, bu ne telaş? Şampiyonluk hedefiyle yola çıkanlar, Play-Off hayali kuranlar, hatta düşmeme derdindeki takımlar bile, ilk kötü sonuçta hemen faturayı hocaya kesiyor. Sanki sihirli değnek var da, hoca değişince her şey bir anda düzelecekmiş gibi bir hava var. Ama yok arkadaş, bu iş böyle yürümez!
Rakamlar Yalan Söylemez: Takımlar Neden Sürekli Hoca Değiştiriyor?
Gelin size akıl sır ermez bir tablo çizeyim. Ligimizde tam 20 takım var, değil mi? Bu 20 takımdan sadece ve sadece 4 tanesi, yani Erzurumspor FK, Esenler Erokspor, Bodrum FK ve Bandırmaspor, sezona başladığı hocasıyla yoluna devam ediyor. Düşünün, 16 takım! Koca bir ligin yüzde 80’i teknik ekibini baştan aşağı yenilemiş. Pes artık! Bazıları bir, bazıları iki, hatta bazıları tam dört kez hoca değiştirmiş. Iğdır FK, Çorum FK, Boluspor ve Sakaryaspor gibi takımlar, dört defa koltuğa oturanı kaldırmış. Amedspor ve Manisa FK gibi ekipler üç kez bu yolu denemiş. Adana Demirspor ve Pendikspor bile iki kez geçici çözümlerle uğraşmış. Bu ne demek biliyor musunuz? Hiçbir istikrar yok, hiçbir planlama yok. Sanki futbol takımı değil de, her hafta yeni bir kapıcı arayan apartman yönetimi gibi davranıyorlar.
Peki Ya Takımın Kimliği ve Taraftarın Sabrı?
Şimdi gelelim asıl meseleye. Sürekli hoca değiştirmek takıma ne katıyor? Hiçbir şey! Aksine, her yeni gelen hoca kendi sistemini, kendi felsefesini getirmeye çalışır. Futbolcular her seferinde yeni bir dile adapte olmaya çalışır, bu da sahada karmakarışık bir görüntüye yol açar. Bir hafta ‘basit pas futbolu’ derken, diğer hafta ‘uzun top, mücadele’ diyene geçiyorsun. E futbolcular robot mu? Bu kadar kısa sürede nasıl alışsınlar? Takımın bir ruhu, bir kimliği kalmıyor. Her hafta yeni bir başlangıç, yeni bir stres. Taraftar desen, sabrı kalmadı. Kendi şehrinin takımına gönül veren insanlar, her maç ‘acaba bu hafta hangi hoca tribüne gönderilecek?’ diye izlemekten sıkıldı. Tribünler kan ağlıyor, insanlar takımdan soğuyor. Bu kadar belirsizlikle kim nasıl güvenebilir ki?
İstikrarın Adı Var mı: Ayakta Kalan O Dört Dev Adam!
Ama bu karanlık tablo içinde bir de umut ışığı var, hem de koca bir ışık! Lider Erzurumspor FK’da Serkan Özbalta, üçüncü sıradaki Esenler Erokspor’da Osman Özköylü, beşinci Bodrum FK’de Burhan Eşer ve yedinci Bandırmaspor’da Mustafa Gürsel… İşte bu dört hoca, koltuğunu koruyan, takımıyla bütünleşen isimler. Özellikle Gürsel ve Özköylü, geçen sezondan beri görevlerinin başında. Ne tesadüf ki, bu takımlar ligin üst sıralarında yer alıyor. Bu durum bize neyi gösteriyor? Başarının sırrı sadece hoca değiştirmekte değil, hoca-yönetim-taraftar üçgeninde oluşan o sağlam bağda, sabırda ve istikrarda yatıyor. Takımına güvenen, hocasına zaman tanıyan, zor günlerde arkasında duran yönetimler meyvesini topluyor.
Bu Devir Daim Sistemi Kime Yarar?
Şimdi soralım kendi kendimize: Bu sürekli hoca değiştirme çılgınlığı kime yarar? Ne kulüplere yarar ne de Türk futboluna. Birincisi, her hoca değişikliği cebinizden para demek. Giden hocanın tazminatı, yeni gelenin maaşı derken kulüplerin kasası boşalıyor. İkincisi, yetenekli Türk teknik direktörlerin önü tıkanıyor. ‘Düdüğü çalmadan gönderilme’ endişesiyle kim uzun vadeli plan yapabilir? Genç, dinamik hocalar tecrübe kazanamadan harcanıyor. Hatta bu sezon yedi teknik direktör, iki farklı takımda görev yaparak bu kısır döngünün açık bir göstergesi olmuş. Bu durum, Türk futbolunun geleceği için ciddi bir tehlike çanıdır. Günü kurtarma derdindeki bu anlayış, bize sadece kayıp yıllar ve hayal kırıklığı getirir. Artık yeter! Yeter bu hoca kıyımı! Biraz sabır, biraz akıl, biraz vizyon lütfen!
