Duran Kelleci
Korkularımız Gerçek mi? Yoğun Bakımın Gizli Yüzü
Hastanelerin o soğuk koridorlarında, kapısında en çok gözyaşı dökülen, içeriye giren her haberin yürekleri ağza getirdiği yerdir yoğun bakım. Toplumun kolektif bilincinde derin bir yara gibi yer eden ‘oraya giren bir daha çıkamaz’ düşüncesi, aslında tıbbın en büyük mucizelerinin gerçekleştiği odaya dair devasa bir yanılgıdan ibaret. Dr. Öğr. Üyesi Özgür Kılıç, toplumun bilinçaltına işleyen bu karanlık bulutu dağıtacak çarpıcı açıklamalarda bulundu.
Yaşam ile Ölüm Arasındaki O Kritik Eşik
Yoğun bakım üniteleri, sadece makinelerin düzenli bip seslerinden oluşan ruhsuz odalar değildir. Dr. Kılıç’ın deyimiyle buralar, ölümün beklendiği değil, yaşam için en agresif ve en donanımlı mücadelenin verildiği siperlerdir. Eskiden ‘kaybedildi’ gözüyle bakılan sepsis, ağır travmalar, ani solunum yetmezlikleri ve derin şok tabloları, bugünün teknolojisiyle artık bir son değil, yeni bir başlangıç olabiliyor. 2015 yılından bu yana bu siperde savaşan Kılıç, modern tıbbın geldiği noktada imkansız görülen geri dönüşlerin artık günlük bir rutin haline geldiğini vurguluyor.
Neden ‘Giren Çıkamaz’ Deniliyor? Gerçek Sebep Başka
Halk arasındaki bu karamsar algının temelinde aslında tıbbi bir zorunluluk değil, bir sistem karmaşası yatıyor. Dr. Kılıç, yoğun bakım yataklarının bazen akılcı kullanılmadığına dikkat çekiyor. Tıbben geri dönüş ihtimali kalmamış, organ rezervleri tamamen tükenmiş veya son evre kanser hastalarının bu ünitelerde uzun süre tutulması, toplumda ‘yoğun bakım bir veda durağıdır’ imajını güçlendiriyor. Oysa yoğun bakımın asıl misyonu, geçici olarak sarsılan hayati fonksiyonları teknolojiyle destekleyip hastaya toparlanması için zaman kazandırmaktır.
Mucize Değil, Bilim ve Kesintisiz Takip
Haberlere konu olan o ‘mucize kurtuluşların’ arkasında aslında 7 gün 24 saat süren bir nöbet sistemi yatıyor. Dr. Kılıç, bir monitördeki milimetrik değişimlerin veya dakikalar içinde verilen kritik kararların hayat kurtardığını belirtiyor. Ancak şunun da altını çiziyor: Her hasta için çözüm yoğun bakım değildir. Bazen en insani yaklaşım, hastayı makinelerin soğukluğuna hapsetmek yerine, palyatif bakım ile sevdiklerinin yanında, huzur içinde bir veda imkanı tanımaktır. Yoğun bakım bir son değil, çoğu zaman hayata açılan en güçlü kapıdır.
Kaynak: Haber Optimum
