Mustafa Yıldız
Modern Zamanlarda Eskimeyen Bir Duruş
Hızın ve hazzın kutsandığı, her şeyin dijital birer veriye dönüştüğü bir çağda, bazen durup geriye bakmak gerekir. Niğde Şehitliği, geçtiğimiz günlerde tam da bu türden bir ‘durup düşünme’ anına ev sahipliği yaptı. Niğde Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı bünyesindeki Asena Birimi üyeleri, alışılagelmiş gençlik profillerinin dışına çıkarak ellerinde fırçalar ve dualarla şehit kabirlerinin bakımını üstlendi. Bu, sadece bir çevre temizliği değil; tozlanmış vicdanlara ve unutulmaya yüz tutmuş değerlere tutulan keskin bir aynaydı.
Beton Soğukluğuna Vefa Isıttı
Gençlerin şehitlikteki her bir mezar taşını tek tek silmesi, yabani otları temizlemesi ve çevreyi büyük bir titizlikle düzene sokması, aslında sistemin unutturmaya çalıştığı o ‘kadim aidiyet’ duygusunun hala diri olduğunun en somut kanıtı. Bugünün dünyasında gençlik; ekranlara hapsolmuş, ideallerinden koparılmış ve sadece tüketime odaklanmış bir kitle olarak pazarlanırken, Niğde’deki bu tablo tüm yerleşik ezberleri bozdu. Şehitlerin manevi huzurunda sergilenen bu titizlik, mermerin soğukluğunu vefanın sıcaklığıyla kırdı. Genç kadınların bu asil duruşu, şehrin sessiz kahramanlarına bir saygı duruşu niteliğindeydi.
Toplumun Görünmez Kahramanlarına Selam
Belediye hizmetlerinin ya da rutin bürokratik bakımların çok ötesinde, tamamen gönüllülük esasıyla ve bir rıza bilinciyle yapılan bu dokunuşlar, toplumsal dayanışmanın en saf halini temsil ediyor. Asenalar, şehitlikte sadece birer temizlik görevlisi gibi değil, birer ’emanetçi’ vakarıyla hareket ettiler. Şehitliklerin sadece belirli gün ve haftalarda, kameralar önünde hatırlanmaması gerektiğini; bu toprakların bedelinin her gün ödenen bir vefa borcu olduğunu sessizce ama derinden haykırdılar. Peki, biz toplum olarak bu sessiz ama derin haykırışı ne kadar duyabiliyoruz? Kendi tarihimize ne kadar dokunuyoruz?
Vefa Bir Semt Adı Değil, Bir Yaşam Biçimidir
Bu tür etkinliklerin yerel düzeyde yarattığı dalga, aslında toplumsal bir uyanışın mikro örneğidir. Niğde halkının takdir dolu bakışları arasında gerçekleştirilen bu çalışma, toplumun her kesimine ‘biz’ olma bilincini yeniden hatırlatıyor. Şehitliklerin pırıl pırıl olması, o şehre giren her ziyaretçiye bu toprakların nasıl korunduğunu ve hangi değerler üzerinde yükseldiğini fısıldar. Genç neslin enerjisinin doğru kanallara, yani köklere ve değerlere akıtıldığında ne kadar yapıcı olabileceği bir kez daha kanıtlandı. Unutulmamalıdır ki; köklerine sırtını dönenler, rüzgarın önündeki yaprak gibi savrulmaya mahkumdur. Niğde’deki bu duruş, savrulmaya karşı bir dirençtir.
