Vildan Aydoğdu
Uzak Coğrafyada Bir Anadolu Destanı
Anadolu’nun bağrından, Kayseri’nin Develi ilçesinden kopup binlerce kilometre öteye, hiç bilmedikleri bir coğrafyada can veren vatan evlatlarının hikayesi, bugün hala yürekleri sızlatıyor. 1950’li yılların başında patlak veren Kore Savaşı, Türkiye’nin uluslararası arenada attığı en kritik adımlardan biriydi. Ancak bu stratejik hamlenin arkasında, gencecik hayatların yarım kalan öyküleri gizliydi. Bugün Busan’daki BM Anıtsal Mezarlığı’nda ay-yıldızlı sancağımız altında uyuyan 462 şehidimizin arasında iki isim var ki, onların yaşam öyküsü Develi’nin tozlu sokaklarından Kore’nin sarp dağlarına uzanıyor.
Ateş Sadece Düştüğü Yeri Yakmadı
Piyade Er Hayrettin Yanar, 1930 yılının soğuk bir Ocak gününde Develi’de dünyaya geldiğinde, ailesinin en büyük umuduydu. Ancak kaderin onun için hazırladığı planlar oldukça sarsıcıydı. Hayrettin henüz çocuk yaştayken, evlerinde çıkan trajik bir yangında annesi Şerife Hanım’ı kaybetti. Annesiz büyümenin verdiği buruklukla vatan görevine koşan Hayrettin, 22 yaşına bastığında, 21 Mayıs 1952’de şehadet şerbetini içti. Onun hikayesini daha da hüzünlü kılan ise, adının unutulmaması için gösterilen çaba oldu. Şehidin ismi, hatırasını yaşatmak adına amcasının oğluna verilerek Anadolu’nun o vefalı geleneği sürdürüldü.
Genç Yaşta Gelen Onurlu Veda
Develi’nin bir diğer kahramanı Mehmet Kemal Patatoğlu da kader ortağı Hayrettin ile aynı yıl, aynı ay doğmuştu. Mehmet Ali’nin oğlu olan Mehmet Kemal, henüz 21 yaşındayken kendisini dünyanın öbür ucunda, özgürlük mücadelesinin tam ortasında buldu. 6 Ekim 1951 tarihinde, yani savaşın en şiddetli dönemlerinden birinde hayatını kaybettiğinde, arkasında sadece bir künye ve ömür boyu sürecek bir yas bıraktı. Bu iki gencin yolu, Develi’nin tarlalarından başlayıp Güney Kore’nin liman kenti Busan’daki anıtsal mezarlıkta ebediyen birleşti.
Busan’daki Sessiz Bekleyiş
Güney Kore’nin Busan kentinde bulunan 133 bin metrekarelik devasa mezarlık, sadece askeri bir alan değil, aynı zamanda hüzünlü bir diplomasi müzesi gibi. Türkiye’nin savaş boyunca verdiği 721 şehitten 462’si burada, yan yana yatıyor. Peki, neden hala oradalar? Uluslararası anlaşmalar ve şehitlerimizin ‘kan döktükleri topraklarda kalma’ geleneği, onları vatanlarından uzakta ama bir o kadar da vatanın bir parçası haline getiriyor. Develili araştırmacı yazar Nezir Ötegen’in gün yüzüne çıkardığı bu bilgiler, aslında sadece iki askerin değil, koca bir neslin fedakarlığını simgeliyor. Bugün bu kahramanların mezarları, iki ülke arasındaki sarsılmaz dostluğun da en somut temeli olarak kabul ediliyor.
