Bahar Çatalbaş
Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi (KMÜ), Türkiye’nin toplumsal refahını tehdit eden en derin yaralardan biri olan şiddet sarmalına karşı akademik ve bürokratik bir set çekiyor. ‘Kadına Yönelik Şiddetle Mücadele V. Ulusal Eylem Planı (2026–2030)’ hazırlıkları kapsamında düzenlenen çalıştay, sadece bir toplantı olmanın ötesinde, toplumsal dönüşümün şifrelerini barındıran stratejik bir zirve niteliği taşıyor. Şehrin protokolünü, sivil toplumun dinamiklerini ve akademi dünyasının birikimini aynı masada buluşturan bu organizasyon, şiddetin sadece sonuçlarıyla değil, onu besleyen kök nedenlerle mücadele etme kararlılığını yansıtıyor.
Şiddetin Sosyolojik Anatomisi ve Rehabilitasyonun Gücü
Çalıştayın açılışında konuşan Karaman Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürü Nurettin Ulaş’ın vurguladığı gibi, şiddet olgusu sadece kadınlarla sınırlı kalmayan; hayvana, çocuğa ve nihayetinde tüm canlılara yönelen topyekûn bir hoşgörü kaybının tezahürüdür. Günümüz toplumunda diyalog dilinin yerini sertleşen bir üsluba bırakması ve sabır eşiğinin düşmesi, şiddeti tetikleyen temel katalizörler arasında görülüyor. Uzmanların ortak kanaati, şiddeti yalnızca cezai yaptırımlarla dizginlemenin mümkün olmadığı yönünde. Bu noktada KMÜ’deki çalıştayda öne çıkan en kritik öneri; failin toplumdan tecrit edilmesi yerine, rehabilitasyon merkezleri ve meslek edindirme kursları aracılığıyla topluma yeniden kazandırılması oldu. Bu yaklaşım, modern hukuk sistemlerinde ‘onarıcı adalet’ olarak tanımlanan ve suçun tekrarını önlemede en etkili yöntemlerden biri olarak kabul edilen bir perspektifi simgeliyor.
Beş Temel Eksen Üzerine İnşa Edilen Gelecek Tasavvuru
Çalıştay kapsamında oluşturulan beş dikey eksen; ‘Şiddetsiz Yaşam ve Saygı Kültürü’, ‘Etkin Hukuki Koruma’, ‘Uzmanlaşmış Müdahale’, ‘Sosyoekonomik Güçlenme’ ve ‘Davranışsal Dönüşüm’ başlıklarını kapsıyor. 130 farklı faaliyetten oluşan bu devasa yol haritası, şiddetle mücadeleyi sadece kolluk kuvvetlerinin omuzlarına yüklemek yerine, eğitimden sağlığa, ekonomiden hukuka kadar her alanda bir zihniyet devrimi vaat ediyor. Toplumsal katılımın en üst düzeyde tutulduğu bu masa çalışmaları, hazırlanan raporların 2025 yılında Bakanlık düzeyinde sunulmasıyla somut bir devlet politikasına dönüşecek. Şüphesiz ki, Karaman’da atılan bu adımlar, sadece yerel bir başarı değil; Türkiye’nin şiddetten arınmış, saygı kültürünün egemen olduğu bir geleceğe doğru attığı kararlı bir adımın habercisidir.
