Barış Kocabaş
Dünyevi çıkarlarımız söz konusu olduğunda en ince kur farkını, en yüksek faiz oranını veya en avantajlı indirimleri kovalayan biz modern zaman insanları, iş ebedi kazanca geldiğinde neden bu kadar ‘kanaatkar’ davranıyoruz? Maddi dünyada kuruşun hesabını yapan uyanık zihinlerimizin, Ramazan ayının sunduğu o devasa manevi borsada da aynı basireti göstermesi gerekmez mi? Hakikatin iki sarsılmaz kaynağı olan Kur’an ve sünnet, bu kutsal ayda bize sadece bir ‘açlık provası’ değil, tam teşekküllü bir ruhsal revizyon teklif ediyor.
Sadece Mideyi Değil Dijital Parmakları da Dinlendirme Vakti
Oruç, çoğunlukla zannedildiği gibi sadece sindirim sistemini nadasa bırakmak değildir. Bakara Sûresi 183. ayette belirtilen o sakınma hali; gözün haramdan, dilin gıybetten, kulağın ise kötü sözden el etek çekmesini gerektirir. Ancak günümüzde bu listeye çok kritik bir madde daha eklendi: Dijital detoks. Akıllı telefonları bir aylığına nadasa bırakmak, ekran başında ‘zaman öldürürken’ aslında orucun ruhunu zedelediğimizi fark etmek zorundayız. Hadis-i şerifte buyurulduğu üzere, nice oruç tutanlar vardır ki onlara sadece kuru bir açlık kalır. İşte bu hazin sonu yaşamamak için, o kaydırmalı ekranlardan başımızı kaldırıp gerçek hayata ve iç dünyamıza bakmamız şart.
Ramazan’ın en büyük sosyal şifası ise ‘insan’ ile yeniden bağ kurmaktır. Modern çağın vebası olan yalnızlık, bir köşede dertlerini içine atan komşumuzun kapısını çalmamakla beslenir. Bir insanın halini sormak, ona değer verildiğini hissettirmek sadece ahlaki bir görev değil, toplumsal bir psikolojik kalkandır. Mümin, Efendimiz’in (sav) ifadesiyle cana yakın olan kimsedir. Küslükleri sürdürmek ise koltuğunun altında bir çuval çürük patatesle gezmekten farksızdır; kokusu sadece sizi değil, tüm toplumu zehirler. Bu ay, o çürük yüklerden kurtulup ruhsal bir hafifliğe ermek için en büyük fırsattır.
Lüks İftar Sofralarından Gönül Sofralarına Dönüş
Gelelim şu ‘sosyal medya şovuna’ dönüşen, israfın zirve yaptığı şatafatlı iftar sofralarına… İftar vermek sevaptır, ancak bu sevap kuş sütünün eksik olmadığı masalarda değil, samimiyetin olduğu gönüllerde aranmalıdır. Bir hurma veya bir bardak su ile bir oruçluya iftar ettirmenin muazzam müjdesini unutup, ‘başkaları ne der’ kaygısıyla kurulan mükellef sofralar, ibadeti bir gösteriş panayırına çevirme riski taşır. Önemli olan midelerin şişmesi değil, Samediyet aynasında ruhun cilalanmasıdır. Sofranızı ne kadar sadeleştirirseniz, gönlünüzü o kadar genişletirsiniz.
Son olarak, raflarda tozlanan mushafların sadece ses sanatıyla değil, hayat pratiğiyle buluşması gerekiyor. 6236 ayetin kaçı aile hayatımızda, kaçı ticaretimizde, kaçı trafikteki sabrımızda tecelli ediyor? Kur’an-ı Kerim’i güzel okuma yarışmalarından ziyade, onu hakkıyla anlama ve yaşama yarışına girmeliyiz. Bediüzzaman’ın ifadesiyle bu ay, ahiret ticareti için gayet münbit bir zemindir. Bu manevi pazarda ‘zarar’ etmek, ancak kendi uyuşukluğumuzun bir sonucu olabilir. Ramazan, bir gelenek değil, bir diriliş olmalıdır.
