Zeynep Karasu
Adaletin Kalbinde Güvenlik Zafiyeti
Devletin adalet dağıttığı binada, bir şahsın beton zemine çakılmasını sadece izlemekle yetindiler. Uyuşturucu ticaretiyle suçlanan bir şahsın, tutuklama kararı yüzüne okunduğu an adliye penceresinden kendini boşluğa bırakması, sıradan bir intihar girişimi değil; sistemin tam göbeğindeki devasa bir güvenlik zafiyetidir. Güvenliğin en üst düzeyde olması gereken bir koridorda, bir şüpheli nasıl olur da pencereye ulaşıp ölümü seçebilir? Bu soru, bugün hastane odasında can çekişen şahsın durumundan çok daha büyük bir sorunu işaret ediyor.
Zehir Tacirinden Gelen İntihar Sinyali
Olayın fitili, S.K. isimli şahsın adresine yapılan narkotik baskınıyla ateşlendi. Yapılan aramalarda yaklaşık 100 gram uyuşturucu madde ve 45 adet extacy hap ele geçirildi. Bu rakamlar, sokaklarımızı zehirleyen bir elin daha yakalandığını gösteriyordu. Ancak bu operasyon başarısı, adliye koridorlarında kana bulandı. İddialara göre şüpheli, daha hakim karşısına çıkmadan önce avukatına intihar edebileceğini açıkça beyan etmişti. Bu kadar net bir uyarı varken, şahsın psikolojik durumu neden göz ardı edildi? Neden ek güvenlik önlemleri alınmadı?
Beton Zemine Çakılan Sadece Bir Beden Değil
Sabah saat 11.30 sıralarında sulh ceza hakimliği katında tansiyon yükseldi. Hakkındaki tutuklama kararını duyan S.K., bir anlık panikle koridora fırladı ve herkesin gözü önünde pencereden aşağı atladı. Metrelerce yükseklikten beton zemine çakılan şüpheli, olay yerine gelen sağlık ekiplerinin ilk müdahalesinin ardından hastaneye kaldırıldı. Şu an hayati tehlikesi devam eden bu şahıs, sadece bir suç dosyası değil; aynı zamanda adliye binalarının mimari ve idari eksikliklerinin canlı bir kanıtı olarak orada yatıyor.
Soruşturmanın Seyri Değişiyor
Emniyet güçleri şimdi sadece uyuşturucu trafiğini değil, bu intihar girişimindeki ihmaller zincirini de araştırmak zorunda. Bir zanlı, adliye personeli ve kolluk kuvvetlerinin arasında nasıl bu kadar serbest kalabildi? Pencereler neden güvenlik standartlarına uygun değildi? Adalet mekanizması, suçluyu cezalandırmadan önce onu hayatta tutmakla da yükümlüdür. Bu olay, uyuşturucuyla mücadelenin ne kadar sert bir psikolojik savaş olduğunu ve devletin her kademesinde uyanık olunması gerektiğini bir kez daha tokat gibi yüzümüze vuruyor. Şüphelinin ölümü durumunda, dosyadaki birçok düğümün çözülmeden kalacağı gerçeği ise meselenin başka bir karanlık boyutudur.
