Deniz Yalçın
Barut Kokusu Altında Kesi Atmak
Ortadoğu’nun sarsıldığı, İran ve İsrail/ABD hattında füzelerin havada çarpıştığı o karanlık günlerde, Türkiye’den Irak’a giden küçük bir sağlık ekibi kendilerini tarihin en zorlu sınavlarından birinin ortasında buldu. Görevleri netti: Kalp hastası çocukları hayata bağlamak. Ancak savaşın soğuk yüzü, neşterden önce bölgeye ulaştı. 2026’nın değişen jeopolitik dengeleri arasında mahsur kalan iki doktor ve sekiz hemşire, tepelerinden geçen füzelerin ıslığına rağmen ameliyat masasını terk etmedi. Bu sıradan bir tıbbi operasyon değil, gerçek bir hayatta kalma mücadelesiydi.
Lojistik İmkansızlıklar ve Bir Yaşam Mücadelesi
Irak’ın sağlık altyapısı yıllardır süren çatışmalarla felç olmuş durumda. Ne yeterli ekipman var ne de bu karmaşık vakaları üstlenecek uzman hekim. Bölgedeki trajedinin en somut örneği ise 13 yaşındaki Meysem Resul Ali Fakır oldu. Daha önce Hindistan’da operasyon geçiren küçük kızın kalbi artık iflasın eşiğine gelmişti. Nefes darlığı ve yürüyememe şikayetleriyle ekibe getirildiğinde, yaşamak için sadece haftaları kalmıştı. Kalpten akciğerlere giden kan akışı neredeyse durmuş, organ hasarı başlamıştı. Tek çare, ‘contegra grefti’ denilen ve sığırın boyun toplardamarından elde edilen biyolojik bir damarın nakledilmesiydi.
Sınırları Aşan Cesaret: Karayoluyla Gelen Umut
Savaşın şiddetini artırmasıyla birlikte tüm havayolu ulaşımı tamamen durdu. Meysem için gereken o hayati parça Türkiye’deydi ama bölgeye ulaştırmak imkansız görünüyordu. Doç. Dr. Mustafa Kemal Avşar, o anları anlatırken stratejik bir direncin altını çiziyor. Bir Türk meslektaşları, hayatını riske atarak o biyolojik damarı karayoluyla, çatışma bölgelerinin ve askeri barikatların arasından geçirip Irak’a ulaştırmayı başardı. Bu sadece tıbbi bir malzeme nakli değil, aynı zamanda imkansızlıklar içinde kurulan bir yaşam koridoruydu. Damar hastaneye ulaştığında ekip hemen ameliyata başladı.
Geleceğin Savaşlarında İnsani Diplomasinin Gücü
Meysem’in ailesi için bu ameliyat bir mucizeden farksızdı. Anne Munteha Rahme Yousuf’un ‘Kızımızı tekrar bize verdiler’ sözleri, aslında bölgedeki çaresizliğin ve Türk tıbbına olan güvenin bir özeti niteliğinde. Sadece Meysem değil, bomba sesleri arasında geçen bir ay içinde tam 80 çocuk benzer şartlar altında sağlığına kavuşturuldu. Bu tablo bize gösteriyor ki; geleceğin çatışma ortamlarında en güçlü varlık füzeler değil, sınır tanımayan tıbbi beceriler ve lojistik zeka olacak. Türk hekimlerinin bu sessiz ama derinden gelen zaferi, sadece bir sağlık haberi değil, aynı zamanda bölgedeki yumuşak gücün en somut kanıtıdır. Ameliyat sonrası sağlığına kavuşan Meysem, artık kendi başına yürüyebiliyor ve geleceğe umutla bakıyor.
