Özlem Kocabaş
Okullar Savaş Alanına mı Dönüyor?
Her gün bir başka şehirde, bir başka eğitim yuvasında patlak veren şiddet olayları artık tahammül sınırlarını çoktan aştı. Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta yaşanan, vicdanları kanatan o alçak okul saldırıları nihayet Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin (TBMM) gündemine taşındı. Milletin vekilleri, bu kaosa ‘dur’ demek adına bir araştırma komisyonu kurulmasını kararlaştırdı. Peki, bunca zaman neden beklendi? Çocuklarımız sınıflarında korku içinde beklerken, bu komisyonun kurulması yaraları sarmaya yetecek mi? Bu sadece bir bürokratik adım mı yoksa gerçekten köklü bir değişim mi hedefleniyor, hepimiz izleyip göreceğiz.
Saldırıların Perde Arkası: Güvenlik Zafiyeti mi İhmal mi?
Özellikle Şanlıurfa ve Kahramanmaraş gibi kritik noktalarımızda, eğitim kurumlarının adeta sahipsiz bırakılması, kent yönetimindeki o devasa boşlukları bir kez daha gözler önüne seriyor. Okul kapısından elini kolunu sallayarak girenlerin yarattığı bu terör havası, sadece bir asayiş sorunu değil, aynı zamanda bir yerel yönetim ve altyapı iflasıdır. Okul çevrelerindeki denetimsizlik, mobese kameralarının eksikliği ve yetersiz güvenlik personeli, saldırganlara adeta davetiye çıkarıyor. TBMM Genel Kurulu’nda alınan bu karar, bu zafiyetlerin üzerine ne kadar gidecek? Bir kentin en korunaklı olması gereken yerleri okullardır; eğer buralarda bile can güvenliği sağlanamıyorsa, o kentin idaresinde ciddi bir çürüme var demektir.
Veliler Ayakta: “Sıradaki Okul Bizimki mi?” Korkusu
Sokaktaki vatandaşın, çocuğunu okula gönderen babanın, yolunu gözleyen ananın tek bir derdi var: Can güvenliği. Şanlıurfa’da yaşanan o son olaydan sonra hangi veli huzurla uyuyabildi? Kahramanmaraş’taki o saldırı girişimi, kentin huzuruna sıkılmış bir kurşun değil miydi? Meclis’te kurulan komisyon, sadece dosyalar arasında kaybolmamalı; bizzat sokağa inmeli, o okulların önündeki sahipsizliği yerinde görmelidir. Kent editörü olarak söylüyorum; masa başında alınan kararlar, okul bahçesindeki şiddeti bitirmeye yetmez. Mahalle aralarındaki o tekinsiz atmosfer dağıtılmadan, okulların etrafındaki trafik ve insan keşmekeşi kontrol altına alınmadan hiçbir araştırma raporu gerçeği yansıtmayacaktır.
Ne Değişecek? Kağıt Üstünde Kalmasın!
Türkiye’nin kanayan yarası haline gelen okul içi şiddet olaylarına karşı atılan bu adım, eğer sadece rapor yazıp rafa kaldırmak için yapılıyorsa vay halimize. Şanlıurfa ve Kahramanmaraş özelinde başlayacak bu inceleme, tüm Türkiye’deki eğitim alanlarının güvenliğini kapsayan bir zırha dönüşmelidir. Şehirlerin en huzurlu olması gereken noktaları olan okullar, magandaların veya gözü dönmüş saldırganların gövde gösterisi yapacağı yerler değildir. Şehirlerin altyapısı sadece yoldan ve kaldırımdan ibaret değildir; bir kentin asıl altyapısı, çocuklarının okulda ne kadar güvende olduğudur. Bu komisyonun her bir üyesine sesleniyoruz: Bu kez gerçekten bir şeyler değişsin, o okulların kapısına gerçekten kilit vurulmasın ama güvenlik tam sağlansın. Artık sabrımız kalmadı!
