Sessizliğin Altındaki Büyük Tehlike
Kahramanmaraş’ta bir okulda yaşanan ve tüm Türkiye’nin nefesini kesen o feci olay, sadece bir asayiş haberi değil; hepimizin evine, çocuklarıyla olan ilişkisine ve dijital dünyanın karanlık dehlizlerine dair çok sert bir uyarı niteliği taşıyor. 14 yaşındaki İsa Aras Mersinli’nin, 8 arkadaşını ve bir öğretmenini hayattan kopardığı o anlara nasıl gelindiği sorusu, bugün her anne babanın zihninde yankılanıyor. Ortaya çıkan detaylar ise tehlikenin aslında uzun süredir ‘geliyorum’ dediğini kanıtlıyor.
Dijital Dünyanın Karanlık Kahramanları
Saldırganın bilgisayarında ve telefonunda yapılan incelemeler, modern çağın en büyük kabuslarından birini gözler önüne seriyor. Küçük yaştaki bir çocuğun, 2014 yılında ABD’de katliam yapan Elliot Rodger’ı kendine idol seçmesi ve WhatsApp profilinde onun görsellerini kullanması, aslında ruh halindeki çöküşün ilk büyük işaretiydi. ‘Okul avcısı’ lakabını kullanacak kadar gözü dönen bu gencin, babasının bile anlamadığı bir dilde, İngilizce oyunlarla kurduğu o izole dünya, maalesef bir katliam planının mutfağına dönüşmüş durumda.
Bir Babanın İfadeleri ve İhmal Zinciri
Tutuklanan baba Uğur Mersinli’nin ifadeleri, bir ebeveynin evladıyla arasındaki uçurumu ve yapılan telafisi güç hataları özetliyor. ‘Silahlarım kilitliydi’ dese de 14 yaşındaki bir çocuğun o kilitleri nasıl açacağını internetten öğrenmiş olması, fiziksel önlemlerin yetersiz kaldığı bir çağı işaret ediyor. Ancak asıl tüyler ürpertici olan nokta, babanın ‘arkadaşları ateş ediyormuş’ diyerek oğlunu poligona götürmesi ve ona hedef alarak ateş etmeyi bizzat öğretmesi. Bir çocuğun silah merakını ‘umut satarak’ bastırmaya çalışmak, ne yazık ki felaketin kapısını aralayan en büyük etkenlerden biri olmuş.
Uzmanların Erken Uyarı Sistemi: Neden Dinlenmedi?
İsa Aras’ın yaklaşık iki aydır psikolojik destek aldığı, uzmanın ise ‘toplumla uyum sorunu yaşayabilir, takip edilmeli’ uyarısında bulunduğu ortaya çıktı. Sınavlardan düşük not alınca sergilenen agresif tavırlar, sosyal izolasyon ve silah yasalarına olan aşırı ilgi, aslında profesyonel bir müdahalenin ne kadar kritik olduğunu gösteriyor. Bir çocuğun odasına girildiğinde ekranı hemen kapatması veya sürekli ‘savaş oyunları’ içinde kaybolması, bugün pek çok aile için ‘sıradan bir ergenlik durumu’ gibi görünse de bu olay, gizli kalan o dünyanın ne kadar tehlikeli olabileceğini acı bir şekilde kanıtladı.
Bir Kahramanın Müdahalesi ve Yarım Kalan Hayatlar
Eğer o gün okulda iki çocuğu bulunan aşçı Necmettin Bekçi olmasaydı, bilanço çok daha ağır olabilirdi. Silah seslerini duyar duymaz canını hiçe sayarak okula koşan Bekçi’nin, öğretmenlerle birlikte saldırganı etkisiz hale getirmesi tam bir kahramanlık hikayesi. Ancak bu kahramanlık bile, evlatlarını kaybeden ailelerin acısını dindirmiyor. Kendi çocuklarını kurtaran ama sınıf arkadaşlarının vefatıyla sarsılan o baba gibi, tüm toplum olarak çocuklarımızı bu tür dijital ve psikolojik savrulmalardan nasıl koruyacağımızı artık çok daha ciddi bir şekilde konuşmamız gerekiyor.
