Özlem Kocabaş
Bürokrasinin Çözemediği O ‘Kritik’ Dakikalar
Kağıt üzerinde her şey nizami görünüyor; bir uzaklaştırma kararı var, zanlının bileğinde elektronik kelepçe takılı ve izleme merkezi tarafından anlık takip ediliyor. Ancak Aksaray’da yaşanan o korkunç olay, sistemin saniyelerle yarıştığı anlarda nasıl çaresiz kalabildiğini bir kez daha yüzümüze çarptı. 3 çocuk annesi Gamze Yıldırım, devletin kendisine verdiği o ‘güven’ sözüne inanarak bayram günü anne ve babasının mezarına gitti. Ancak sistemin ‘yaklaşıyor’ uyarısı, katilin namlusundan çıkan kurşunlardan daha yavaş kaldı. Ankara koridorlarında ‘yeni nesil koruma’ olarak anlatılan sistem, o gün mezarlıkta maalesef sınıfta kaldı.
Sinyal Geldi Ama Yardım Yetişmedi
Olayın en can alıcı noktası, Gamze Yıldırım’ın öldürülmeden hemen önce Elektronik İzleme Merkezi tarafından aranmış olması. Merkez, boşanma aşamasındaki eşi Habip Emre Yıldırım’ın mesafeyi ihlal ettiğini ve hızla yaklaştığını bildirdi. Telefon kapandığı anda katil çoktan mezarlığa girmişti. Bu durum, savunulan teknolojik takip sisteminin sahadaki hızını ve müdahale kapasitesini ciddi şekilde tartışmaya açıyor. Gamze, elindeki cihazın uyarı vermesiyle sadece tehlikenin dibinde olduğunu öğrendi; ancak kendini koruyacak veya kaçacak bir vakti kalmamıştı. Kolluk kuvvetlerinin ihbarla olay yerine intikali arasındaki o boşluk, bir kadının hayatına mal oldu.
Mezarlıkta Kurulan Pusu ve ‘Cephanelik’ Detayı
Saldırıdan yaralı kurtulan abla Beyaz Çakmak’ın anlattıkları, olayın bir anlık sinir krizi değil, profesyonelce hazırlanmış bir katliam girişimi olduğunu kanıtlıyor. Katil zanlısının aracında yapılan aramada çıkanlar tüyler ürpertici: Tüfek, silah ve hatta bir hızar. Zanlının bayramdan günler önce mezarlıkta keşif yaptığı, köyün etrafında tur attığı belirtiliyor. Yani sistem ‘ihlal var’ dediğinde, aslında her şey çoktan planlanmış ve harekete geçilmişti. Abla Çakmak, “Aracı çamura saplanmasa hepimizi bitirecekti” diyerek facianın gerçek boyutunu gözler önüne seriyor. Katilin, Gamze’yi öldürdükten sonra bile geri dönüp cansız bedenine ateş etmeye devam etmesi, öfkenin değil, planlı bir caniliğin dışa vurumu.
Uyuşturucu ve Şiddet Kıskacında Bir Hayat
Gamze Yıldırım’ın mücadelesi aslında yıllar önce başlamış. 15 yıllık evliliğin son dönemlerinde uyuşturucu ve şiddet sarmalından kurtulmak için sığınma evlerine gitmiş, ailesine sığınmış. Ailesi onu korumak için her yolu denemiş. Ancak karşımızda sadece bir ‘eş’ değil, yasaların ve sistemin açıklarını bilen, uyuşturucu etkisinde gözü dönmüş bir suç makinesi var. Kardeşinin son anlarını anlatan Beyaz Çakmak, katilin telefonla birine “Öldürdüm” diyerek tekmeler savurduğunu aktarıyor. Şimdi tüm gözler yargıda. Aile, ‘iyi hal indirimi’ gibi bürokratik boşluklara sığınılmadan, en ağır cezanın verilmesini ve başka Gamzelerin bu sistem boşluklarında kaybolmamasını bekliyor.
