Vildan Aydoğdu
Sokaktaki Gizli Tehlike: Elektrik Direği Kabusu
Bakın beyler, bayanlar; bu sadece ‘bir çocuk elektrik akımına kapıldı’ haberi değil. Bu, sokaklarımızdaki altyapı rezaletinin, denetimsizliğin ve ‘insan hayatı ucuzdur’ mantığının sokağa dökülmüş halidir. Kağıthane Talatpaşa Mahallesi’nde 8 yaşındaki bir evladımız, spor antrenmanından çıkmış evine dönerken, hepimizin her gün kullandığı o kaldırımlardan birinde canından oluyordu. Bir aydınlatma direğindeki kaçak yüzünden çocuk resmen direğe yapıştı. Eğer annesinin o anki refleksi ve dikkati olmasaydı, bugün çok daha acı bir tabloyu konuşuyor olacaktık.
Olayın ekonomik ve sosyal faturası ise sadece hastane masraflarıyla sınırlı kalmıyor. Bir ailenin huzuru, bir çocuğun çocukluğu ve sokağa olan güveni tek bir kıvılcımla kül oldu. Daracık kaldırımlara dikilen, bakımı yapılmayan o demir yığınları resmen vatandaşın yoluna pusu kurmuş durumda. Annesi Aynur Bekdemir’in ifadesine göre, çocuk o an şoka girdi ve ‘ayağıma kadar titredim’ diyerek yaşadığı dehşeti anlattı. İşte ihmalin bedeli tam olarak budur.
12 Saatlik Hastane Mesaisi ve Kritik Değerler
Olaydan hemen sonra anne, çocuğunu kaptığı gibi hastaneye yetiştirdi. Okmeydanı Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesi’nde yapılan kontrollerde durumun ciddiyeti ortaya çıktı. Elektrik çarpmasına bağlı olarak çocuğun kan değerleri bir anda tavan yaptı. Kalp ritmini takip etmek için cihazlara bağlanan 8 yaşındaki B.B., tam 12 saat boyunca müşahede altında tutuldu. Şans eseri akıma maruz kalma süresi kısa olduğu için kalp kaslarında kalıcı bir hasar oluşmadı ama bu tamamen bir mucize.
Peki ya sonra? ‘Hadi geçmiş olsun’ deyip konuyu kapatacak mıyız? Anne Bekdemir soluğu karakolda aldı ve sorumlulardan şikayetçi oldu. Bu işin peşini bırakmamakta da son derece haklı. Çünkü o sokak bir okul yolu. Her gün yüzlerce çocuk o direklerin yanından, o daracık kaldırımlardan geçiyor. Bugün B.B.’nin başına gelen, yarın bir başka evladımızın başına gelebilir.
Sadece Bedeni Değil Psikolojiyi de Çarptı
Meselenin görünmeyen, o en ağır faturası ise psikolojik travma. Küçük çocuk şu an evdeki prizlere dokunamıyor, ışıkları kendisi açamıyor. Hatta öyle bir korku yerleşmiş ki içine, ‘Üzerimde hala elektrik var, arkadaşlarıma dokunursam onları da çarparım’ diyerek okula gitmek istemiyor. Ablası ise kardeşinin uykusunda titrediğini söyleyerek gözyaşı döküyor. Bir ihmal, koca bir ailenin ruh sağlığını işte böyle darmadağın ediyor.
Sorumlu elektrik dağıtım şirketine veya belediyeye soruyoruz: Bir direğin bakımı, bir çocuğun ruh sağlığından ve canından daha mı pahalı? Bu tür vakalarda ‘adli vaka’ tutanağı tutup geçmek yetmez. Sokaklardaki her bir direğin, her bir elektrik panosunun acilen denetlenmesi gerekiyor. Vatandaş vergisini veriyor, faturasını ödüyor; karşılığında beklediği tek şey ise güvenli bir kaldırımda yürüyebilmek. İhmallerin faturasını çocuklarımız ödemek zorunda değil.
Sorumluların Peşini Bırakmamak Şart
Anne Aynur Bekdemir, emniyetteki ifadesinde olayı saniye saniye anlattı. Kaldırım o kadar dar ki, geçmek için yola inmek zorunda kalmışlar. O daracık alanda yükselen o demir direk, resmen bir cellat gibi beklemiş. Kamera kayıtlarına yansıyan o dehşet anlarında, çevreden geçenlerin duyarsızlığı da işin cabası. Kimse dönüp bakmamış bile. Toplum olarak bu kadar mı hissizleştik? Sokaktaki tehlikeye karşı bu kadar mı körüz?
Şimdi top yargıda ve denetçilerde. O direğin bakımı en son ne zaman yapıldı? O kaçak neden fark edilmedi? Bu soruların cevabı verilene kadar bu konu kapanmamalı. Yaralanan sadece bir çocuk değil, toplumun devlete ve belediyeye olan güvenidir. Vatandaşın cebinden çıkan her kuruşun hakkı, ona güvenli bir yaşam alanı sunmaktır. Bu sağlanmıyorsa, orada büyük bir yönetim zafiyeti var demektir.
