Özlem Kocabaş
Hukuk Labirentinde Son Perde Kapandı
Hakkari’nin siyasi ve hukuki gündemini uzun süredir meşgul eden davanın düğümü bugün çözüldü. Van Bölge Adliye Mahkemesi’nin daha önce verdiği bozma kararının ardından yeniden görülen Mehmet Sıddık Akış ve beraberindeki 9 sanığın yargılandığı dosyada, yerel mahkeme kararında direndi. Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen duruşma, sadece bir ceza ilanı değil, aynı zamanda yıllardır süregelen bir dosyanın hukuki akıbetinin de tescili oldu. Peki, mahkeme neden bozma kararına rağmen aynı cezaları verme yoluna gitti?
Savunmalar ve İddialar Arasındaki İnce Çizgi
Duruşma salonunda hava oldukça gergindi. Tutuklu bulunan Akış ve diğer sanıklar, mahkeme salonuna SEGBİS aracılığıyla bağlandılar. Mehmet Sıddık Akış’ın savunmasındaki en dikkat çekici nokta, yürüttüğü faaliyetlerin tamamen yasal bir siyasi partinin çatısı altında yapıldığı iddiasıydı. Akış, ‘Yıllardır siyasetin içindeyim, yaptığım her şey bu kapsamdaydı’ diyerek suçlamaları reddetti. Ancak yargı makamı, dosyadaki delilleri ‘siyasi faaliyet’ sınırlarının dışına çıkan ve ‘terör örgütü yöneticiliği’ vasfı taşıyan unsurlar olarak nitelendirdi. Bu noktada akıllara gelen soru ise net: Hukuk, siyasi faaliyetle yasa dışı organizasyon arasındaki o ince çizgiyi nerede çekiyor?
Cezalar Tek Tek Açıklandı: Kim Ne Kadar Aldı?
Mahkeme heyeti, savunmaların ve mütalaanın ardından kararını açıkladığında salonda derin bir sessizlik hakim oldu. Mehmet Sıddık Akış, ‘silahlı terör örgütü yönetme’ suçundan tam 19 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırıldı. Bu ceza, davanın en ağır yaptırımı olarak kayıtlara geçti. Diğer sanıklar için de tablo pek farklı değildi. ‘Silahlı terör örgütüne üye olma’ suçlamasıyla yargılanan İzzet Belge, Hıfzullah Kansu, Kadriye İlbaş, Mikail Atan, Seyhan Şahin ve Faruk Yıldız’a 8 yıl 9’ar ay hapis cezası verildi. Listenin geri kalanında yer alan Tahir Koç, Hüsna Sağın ve Hamdiye Çiftçi Öksüz ise 6 yıl 3’er ay hapisle cezalandırıldı.
Vatandaşı ve Bölgeyi Neler Bekliyor?
Bu kararın ardından Hakkari ve çevresinde hukuki sürecin toplumsal yansımaları yakından takip ediliyor. Mahkemenin, Van’dan gelen bozma kararına rağmen aynı cezaları tekrar etmesi, yargının bu tür dosyalardaki ‘kararlılık’ vurgusunu ön plana çıkarıyor. Sanık avukatlarının kararı yeniden üst mahkemeye taşıması beklenirken, bölgedeki siyasi dengelerin bu mahkumiyetlerden nasıl etkileneceği ise bir başka merak konusu. Dosyadaki delillerin niteliği ve savunmaların hukuki temeli, önümüzdeki günlerde hukukçular arasında daha çok tartışılacağa benziyor. Bu dava, sadece bir ceza davası olmanın ötesinde, bölgedeki siyasi faaliyetlerin sınırlarının yargı eliyle çizildiği kritik bir eşik olarak hatırlanacak.
