Faruk Hakyemez
Toplumsal dokunun en temel birimi olan komşuluk ilişkileri, günümüzde ne yazık ki hoşgörü zemininden kayarak şiddetin karanlık sularına gömülüyor. Yalova’nın huzurlu sahil beldesi Esenköy’de yaşanan son olay, sadece iki aile arasındaki bir husumet değil, aynı zamanda toplumsal bir cinnetin ve empati yoksunluğunun acı bir vesikası olarak karşımıza çıkıyor. Modern insanın ‘öteki’ ile kurduğu bağın bu denli kırılganlaşması, sosyolojik açıdan incelenmesi gereken bir yaradır.
Apartman Boşluğundan Adliye Koridorlarına Uzanan Şiddet
Yalova’nın Çınarcık ilçesine bağlı Esenköy beldesinde, yaklaşık bir yıl önce yeni bir hayata başlamak üzere taşınan Baca ailesi ile komşuları Ergin ailesi arasındaki ‘gürültü’ temelli anlaşmazlık, telafisi imkansız bir trajediyle sonuçlandı. 20 Şubat tarihinde yaşanan olayda, 14 aylık kızı İkra ile birlikte saldırıya uğrayan Muhammet Baca’nın yaşadıkları, Türkiye’deki ‘site ve apartman hayatı’ kültüründeki tahammülsüzlüğün ulaştığı son noktayı gözler önüne seriyor. İddiaya göre, jandarma ekiplerinin olay yerine intikal ettiği sırada dahi dinmeyen bu öfke, Şener Ergin’in elindeki çocuk scooter’ını bir silah olarak kullanmasıyla zirveye ulaştı.
Olayın gerçekleştiği Yalova Çınarcık, demografik yapısı gereği hem yerleşik halkın hem de yazlıkçıların bir arada yaşadığı, Marmara’nın önemli sayfiye merkezlerinden biridir. Bu tür kozmopolit yerleşim yerlerinde sosyal uyumun korunması hayati önem taşırken, bu vaka güvenlik algısını ciddi şekilde zedelemiştir. Türkiye’de bu tür adli vakalarda soruşturma aşaması, olayın tüm taraflarının ifadeleri, çevre tanıklıkları ve güvenlik kamera kayıtlarının detaylı incelenmesiyle başlar. Bu vakada da güvenlik kameraları, adaletin tesisinde en somut kanıt niteliği taşımaktadır.
Hukuki Süreç ve Silah Sayılan Nesnelerin Niteliği
Hazırlanan iddianamede savcılık, oldukça dikkat çekici bir hukuki tespitte bulunmuştur. Bir çocuk eğlence aracı olan scooter’ın, saldırı anındaki kullanımı nedeniyle Türk Ceza Kanunu (TCK) kapsamında silah olarak değerlendirilmesi, yargı sisteminin suçun işlenişindeki ‘araçtan ziyade amaca’ odaklandığını göstermektedir. Şüpheli Şener Ergin hakkında kasten yaralama suçundan toplamda 12 yıldan 36 yıla kadar hapis cezası talep edilmesi, özellikle 14 aylık bir bebeğin hayati tehlike geçirmesiyle doğru orantılı bir hukuki yaptırım arayışıdır. Türkiye’de kasten yaralama suçları, mağdurun çocuk olması ve hayati tehlike oluşması durumunda ağırlaştırılmış müebbet hapse kadar varabilen hukuki sonuçlar doğurabilmektedir.
Bu vahim olay, sadece fiziksel yaralarla sınırlı kalmamış, Baca ailesinin tüm fertlerinde derin psikolojik izler bırakmıştır. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı‘nın sürece dahil olması, devletin bu tür toplumsal travmalarda koruyucu ve rehabilite edici rolünü göstermesi açısından kritiktir. Adli Tıp Kurumu tarafından hazırlanan raporda, İkra bebeğin kafatasındaki kırığın ‘hayat fonksiyonlarını ağır seviyede etkilediği’ tespiti, davanın ‘kasten öldürmeye teşebbüs’ suçuna evrilme ihtimalini de güçlendirmektedir. Bir toplumun gelişmişlik düzeyi, en savunmasız ferdini ne kadar koruyabildiğiyle ölçülür; bu nedenle Esenköy’deki bu dava, sadece bir yargılama değil, aynı zamanda bir vicdan sınavıdır.
