Barış Kocabaş
Tıbbi Engelleri Aşan Bir Yaşam Savaşı
İpek Sevindik’in hikayesi, yalnızca kişisel bir başarı değil, tüm toplum için derin anlamlar taşıyan bir direniş ve umut manifestosu. Doğuştan hidrosefali ile başlayan ve henüz 9 yaşındayken böbrek yetmezliği teşhisiyle ağırlaşan yaşam mücadelesi, birçok insanın hayata küsmeyi seçebileceği zorluklarla dolu. Beyin omurilik sıvısının aşırı birikimiyle oluşan hidrosefali, beyin dokusuna kalıcı hasarlar verme potansiyeli taşıyan ciddi bir nörolojik durumdur. İpek’in bu durumu, tekerlekli sandalyeye bağlı bir yaşam sürmesine neden olurken, genç yaşta karşılaştığı böbrek yetmezliği, diyaliz makinesine bağlı bir hayatın kapılarını araladı. Bu, sadece beden için değil, ruh için de yıpratıcı bir süreçti. Uzun yıllar diyalizle geçen bir bekleyişin ardından, 25 yaşında annesi Elif Sevindik’in fedakarlığıyla gerçekleşen böbrek nakli, İpek’e adeta ikinci bir hayat bahşetti. Bu nakil, sadece bir organ değişimi değil, yaşamla yeniden bağ kurma, umutla dolma ve geleceğe dair hayaller kurma fırsatı anlamına geliyordu.
Organ Bağışının Hayat Veren Kudreti ve Aile Desteği
İpek’in annesinden aldığı böbrek, tıpkı onun gibi binlerce hastanın beklediği bir umut ışığı. Bu örnek, organ bağışının toplumsal önemini bir kez daha gözler önüne seriyor. Bir annenin evladına sunduğu bu yaşam armağanı, Türkiye genelinde organ bağışı bilincini artırmanın ne denli kritik olduğunu gösteriyor. İpek’in sözleriyle, “26 Mart, benim için ikinci hayatımın başladığı gün oldu. O gün adeta yeniden doğdum.” Bu sözler, organ naklinin sadece fiziksel iyileşme değil, aynı zamanda bireyin ruhsal ve psikolojik olarak yeniden canlanması üzerindeki dönüştürücü etkisini vurguluyor. Sağlık kavramının gerçek anlamını bu süreçte öğrendiğini ifade eden İpek, kendi bedenine ve yaşamına olan saygısının bu zorlu deneyimlerle arttığını belirtiyor. Aile desteğinin, özellikle böylesine zorlu hastalıklarda ne denli belirleyici olduğu, İpek’in hikayesinde açıkça görülüyor. Anneden gelen bu bağış, aile bağlarının gücünü ve koşulsuz sevgiyi de resmediyor.
Sanattan Spora, Kitaptan Yarışmalara: Sınır Tanımayan Bir Ruh
Nakil sonrası hayata dört elle sarılan İpek, adeta zamanın kıymetini bilen bir bilgelikle kendini geliştirmeye adadı. Halter sporuyla uğraşması, fiziksel sınırlarına meydan okuma arzusunu ortaya koyarken, böbrek rahatsızlığı nedeniyle sporu bırakmak zorunda kalması, içinde bir ukde olarak kalsa da onu başka alanlara yönlendirdi. Keman ve resim gibi sanatsal kurslara katılarak ruhunu beslemesi, yaşamın farklı renklerini keşfetme çabasını gösterdi. Bu dönemde Anadolu Üniversitesi Tıbbi Dokümantasyon ve Sekreterlik Bölümü’ne yerleşmesi, eğitimdeki azmini ve geleceğe yönelik somut hedeflerini gözler önüne seriyor. “Su Gibi Güçlü” adlı kitabını yazması ise, kendi hayat deneyimlerini ve engelli bireylerin yaşadığı zorlukları topluma aktarma arayışının bir meyvesi. Bu kitap, sadece bir otobiyografi değil, aynı zamanda engelli bireylerin sesini duyurmak, onların da başarılı olabileceğini göstermek için yazılmış güçlü bir manifestodur. Geçen yıl Ankara’da düzenlenen ‘Türkiye’nin Melekleri’ güzellik yarışmasında ikincilik elde etmesi ise, güzellik algısının çok ötesinde, özgüvenin, duruşun ve içsel gücün bir zaferiydi. Bu tür yarışmalar, engelli bireylerin toplumsal görünürlüğünü artırarak, algıları dönüştürme potansiyeli taşır.
EKPSS ve Kamuda İstihdam: İpek’in Hedefi, Türkiye’nin Fırsatı
İpek Sevindik’in şimdiki en büyük hedefi, üniversite eğitimini tamamlayıp Engelli Kamu Personeli Seçme Sınavı (EKPSS) ile memur olmak. Bu hedef, sadece kişisel bir kariyer arayışı değil, engelli bireylerin kamusal alanda daha fazla temsil edilmesi, toplumsal hayata tam katılımının sağlanması noktasında ulusal bir örnek teşkil ediyor. EKPSS, engelli vatandaşlarımız için eşit iş fırsatları yaratma, yeteneklerini kamu hizmetine sunma imkanı tanıyan kritik bir mekanizma. İpek’in bu yoldaki azmi, diğer engelli vatandaşlara da ilham kaynağı olacak, onların da hayallerinin peşinden gitmeleri için bir cesaret ateşleyecektir. Bölge koordinatörü olarak gördüğüm bu tablo, sadece bir bireyin mücadelesi değil, aynı zamanda devletimizin engelli istihdamına yönelik politikalarının somut bir başarısı ve geliştirilmesi gereken alanlar için de bir işaret fişeğidir. İpek gibi azimli gençlerin kamuda görev alması, kurumların çeşitliliğini ve kapsayıcılığını artıracak, engelli bireylerin toplumsal entegrasyonuna daha geniş bir perspektif katacaktır. Onun gibi ilham veren bireylerin hikayeleri, ülkemizin potansiyelini ortaya koymakla kalmıyor, aynı zamanda her bir vatandaşımızın, engellerine rağmen azimle çalıştığında neler başarabileceğini gösteriyor. İpek’in azmi, her bir EKPSS adayına ‘yapabilirsin’ mesajını fısıldarken, bu tür başarı öyküleri, ulusal çapta daha kapsayıcı ve adil bir toplum inşa etme yolunda bize ışık tutuyor. Bu, sadece bir iş kapısı değil, aynı zamanda engelli vatandaşlarımızın ‘Biz de varız!’ deme fırsatıdır ve bu fırsatın ne kadar değerli olduğunu her birimiz görmeliyiz.
