Recep Alçın
İstanbul’un kalbi sayılan, tarihi ve kültürel dokusuyla her gün yüz binlerce insanı ağırlayan Beyoğlu ilçesi, bu kez bir eğitim kurumundan yükselen şiddet haberiyle sarsıldı. 24 Şubat tarihinde bir vakıf üniversitesinin Eczacılık Fakültesi’nde meydana gelen olayda, henüz 21 yaşındaki üçüncü sınıf öğrencisi Serhan M., okul arkadaşı Ferhat D. tarafından bıçaklı saldırıya uğradı. Geleceğin sağlık profesyonellerini yetiştiren bir ilim yuvasında, basit bir dönem ödevi anlaşmazlığının böylesine kanlı bir eyleme dönüşmesi, Türkiye genelinde eğitim güvenliği tartışmalarını yeniden alevlendirdi.
Kampüs Güvenliği ve Yangın Merdivenlerindeki Güvenlik Zafiyeti
Olayın detaylarına göre, 25 yaşındaki zanlı Ferhat D., aralarındaki tartışmayı tırmandırarak Serhan M.’yi güvenlik kameralarının bulunmadığı yangın merdivenlerine çağırdı. Burada gerçekleşen hain saldırıda Serhan M.; böbrek, kalp ve göğüs bölgesinden aldığı dört bıçak darbesiyle ağır yaralandı. Yaralı öğrencinin kaldırıldığı hastanede bir süre entübe edildiği, ancak son tıbbi müdahalelerle hayati tehlikeyi atlatarak durumunun iyiye gittiği bildirildi. Bu olay, üniversite kampüslerindeki kör noktaların ve özellikle acil çıkış alanlarının denetimsizliğini bir kez daha gündeme taşıdı. Öğrenciler, üniversitenin neden bu bölgelere kamera yerleştirmediğini ve güvenliğin nasıl bu kadar kolay aşılabildiğini sorguluyor.
Hukuki Süreç ve Adli Kontrol Mekanizmalarının İşleyişi
Zanlı Ferhat D.’nin daha önce de kasten yaralama suçundan sabıkası olduğu ve ev hapsi gibi adli kontrol hükümleriyle serbest kaldığı ortaya çıktı. Türkiye’de adli süreçler genellikle suçun niteliğine göre şekillenir; ancak geçmişte şiddet eylemi bulunan bireylerin toplu eğitim alanlarına bu kadar kolay dahil olabilmesi ciddi bir pedagojik ve idari sorun olarak nitelendiriliyor. Türk Ceza Kanunu uyarınca “kasten öldürmeye teşebbüs” suçlamasıyla yargılanması beklenen zanlının, okula 12 santimetrelik bir kesici aleti nasıl sokabildiği ise bir diğer kritik soru işareti. Hukukçular, bu tür durumlarda kurumun da hizmet kusuru nedeniyle sorumlu tutulabileceğine dikkat çekiyor.
Eğitim editörü gözüyle bakıldığında, üniversiteler sadece akademik bilginin aktarıldığı mekanlar değil, öğrencilerin kendilerini en güvende hissetmeleri gereken yaşam alanlarıdır. Güvenlik personeli ve revir gibi temel hizmetlerin eksikliği, eğitim sistemindeki yapısal sorunların bir yansımasıdır. Toplumun vicdanını yaralayan bu tür olayların bir daha yaşanmaması için hem adli makamların hem de üniversite yönetimlerinin daha şeffaf ve denetleyici bir tutum sergilemesi elzemdir.
