Kahraman Kurtuluş
Gece Yarısı Yükselen Çığlık ve Bitmeyen Şiddet Sarmalı
Bursa’nın Osmangazi ilçesinde, İstanbul Yolu Caddesi’nin sıradan bir akşamı, toplumun derinlerine işlemiş olan o karanlık ve tanıdık trajediyle sarsıldı. Gemlik yönüne doğru seyir halindeki bir araçtan yükselen imdat çığlıkları, sadece bir kadının fiziksel mücadelesini değil, aynı zamanda sokaklarımızdaki güven duygusunun ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha yüzümüze çarptı. Meryem Altaş, içinde bulunduğu o daracık kabinde, belki de hayatının son uyarısını polislere yaparken, aslında toplumsal bir cinnetin namlusuna karşı direniyordu.
Bir Uyarı ve Ansızın Kararan Hayatlar
Polis ekiplerinin ‘şiddet’ ihbarı üzerine durdurduğu araçta yaşananlar, basit bir asayiş vakasının ötesine geçiyor. Meryem Altaş’ın, kendisini kurtarmaya gelen ekiplere ‘silah var’ diyerek yaptığı o son hayati uyarı, aslında bir fedakarlık nişanesi gibi havada asılı kaldı. Ancak bu uyarı, Berat İ. isimli şahsın kontrolsüz öfkesini dindirmeye yetmedi. Arka kapıdan inen saldırganın, koruması gereken kadına doğrulttuğu o kaçak namlu, sadece Meryem’i hayattan koparmakla kalmadı; adalete olan sarsılmaz inancı da bir kez daha yaraladı. Polis müdahalesiyle etkisiz hale getirilen saldırganın ağır yaralanması, giden canın boşluğunu doldurmaya yetmiyor.
Sosyolojik Bir Yara: Tekerrür Eden Suçlar ve Ruhsatsız Silahlar
Olayın perde arkasına baktığımızda, karşımıza çıkan manzara ürkütücü bir sürekliliği temsil ediyor. Fail Berat İ.’nin daha önceden üç ayrı suç kaydının bulunması ve elindeki silahın ruhsatsız oluşu, ‘suçun anatomisi’ üzerine ciddi sorular sormamızı zorunlu kılıyor. Neden bu tür profiller, toplumun huzurunu tehdit edecek araçlara bu denli kolay erişebiliyor? Şiddetin, bir çözüm yöntemi olarak kutsandığı ya da en azından kanıksandığı bu iklimde, her bir ‘bireysel’ olay aslında kolektif bir ihmalin dışavurumu haline geliyor. Meryem Altaş’ın gece saat 01.00’de hastane odasında verdiği son nefes, sadece bir ölüm haberi değil, aynı zamanda önlenememiş bir facianın yas ilanıdır.
Vatandaşın Kaygısı ve Sokaktaki Gerçeklik
Şehirlerin ana arterlerinde, herkesin gözü önünde cereyan eden bu tür vahşet sahneleri, vatandaşın gündelik yaşam kalitesini ve psikolojik güvenliğini doğrudan baltalıyor. Bir kadının, bir aracın içinde güvende olamadığı, polisin müdahale anında bile şiddetin durdurulamadığı bir senaryoda, sosyolojik olarak ‘toplumsal sözleşme’nin neresinde durduğumuzu sorgulamalıyız. Meryem Altaş ismi, artık sadece bir adli dosya numarası değil, sistemin dişlileri arasında ezilen, sesini duyurmaya çalışırken susturulan tüm kadınların simgesine dönüşmüş durumda. İncelemeler sürerken geriye kalan tek gerçek, Bursa sokaklarında bir ışığın daha haksız yere söndürülmüş olmasıdır.
