Amasya’da Görülmemiş Dram: Bir Aile Yok Oldu
Amasya’nın sokaklarında yankılanan o acı haber, aslında sadece bir kaza değil; yıllardır çözülemeyen, her kış kapımızı çalan sinsi bir ihmaller zincirinin son halkası. Merzifon ilçesinde yaşayan 64 yaşındaki Mehmet Ali Zeren ve 39 yaşındaki oğlu Alper Zeren, evlerindeki sobadan sızan o sessiz katile, karbonmonoksit gazına yenik düştü. Ancak bu trajediyi sıradan bir ‘soba zehirlenmesi’ haberi olmaktan çıkaran, kan donduran bir detay var: Bu ev, 11 yıl önce de aynı acıya ev sahipliği yapmıştı.
11 Yıl Önce Başlayan O Karanlık Silsile
Haber merkezimize ulaşan bilgilere göre, Mehmet Ali Zeren’in eşi ve diğer bir oğlu, tam 11 yıl önce yine aynı evin içinde, yine aynı sobadan sızan gazla hayatlarını kaybetmişti. Bir insanın, tüm ailesini kaybettiği o dört duvarın içinde yıllar sonra oğluyla birlikte aynı kaderi paylaşması, kent hafızamızdaki güvenlik açıklarını ve ‘kader’ diyerek geçiştirilen ihmalleri yeniden sorgulatıyor. Bu olay, sadece bir aile dramı değil, aynı zamanda denetimsiz bacaların, bakımsız ısıtma sistemlerinin ve vatandaşın güvenli ısınma yöntemlerine erişemeyişinin bir yansımasıdır.
Sessiz Katil Şehrin Sokaklarında Geziyor
Yıl 2026 olmuşken hala soba zehirlenmesinden toplu ölümler duymak, bu kentin ve bu sistemin en büyük ayıplarından biridir. Karbonmonoksit; rengi olmayan, kokusu duyulmayan, tadı alınmayan bir düşman. İnsanları uykusunda yakalıyor ve yavaş yavaş kanındaki oksijeni söküp alıyor. Peki, bu evdeki baca sistemleri 11 yıl önceki faciadan sonra neden revize edilmedi? Yerel yönetimler veya ilgili kurumlar, bu tür riskli binalarda neden zorunlu karbonmonoksit dedektörü kontrolü yapmıyor? Bir evin içinde dört canın aynı ihmalden gitmesi, ‘talihsizlik’ kelimesiyle açıklanamaz.
İhmal Mi, Çaresizlik Mi, Denetimsizlik Mi?
Kent editörü olarak soruyorum: Daha kaç tabutun evlerden çıkması gerekiyor? Soba kullanan mahallelerde periyodik baca temizliği ve havalandırma kontrolleri belediye ekiplerince neden sıkılaştırılmıyor? Vatandaşın ucuz ama tehlikeli ısınma yöntemlerine mahkum bırakılması, altyapı sorunlarının hala çözülemediğinin en somut kanıtıdır. Amasya’daki bu çifte facia, hepimize ders olmalı. Karbonmonoksit dedektörü bulundurmak lüks değil, bir zorunluluktur. Eğer bu küçük önlemler alınmazsa, yarın bir başka sokakta, bir başka kerpiç evde yine o sinsi dumanın can aldığını yazmaya devam edeceğiz.
