Bahar Çatalbaş
Çoğu insan sabah uyandığında sadece ’emekliliğe kaç gün kaldı?’ hesabını yaparken, bir adam tüm hesapları tersyüz etti. 18 yıllık polislik kariyerini, cebindeki hazır maaşını ve 55 yaşında emekli olma garantisini bir kenara fırlatıp atan Refik Aydın’ın hikayesi, konfor alanına tapanlara ağır bir tokat niteliğinde. Bu, sadece bir iş değişikliği değil; 45 yaşında hayata karşı başlatılan bir isyandır.
Emeklilikten Vazgeçmek: Bir Akıl Tutulması mı?
Refik Aydın, 2002 yılında Selçuk Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi’nden mezun olduğunda hayalleri olan bir teknik öğretmendi. Ancak dönemin şartları ve atama kısıtlılıkları onu üniforma giymeye mecbur bıraktı. 18 yıl boyunca emniyet teşkilatında onuruyla görev yaptı, evlendi, iki çocuk sahibi oldu. Ama içindeki o sönmeyen yangın, onu KPSS masasına geri oturttu. Yüzlerce kişi arasından 51 kişilik kontenjan için yarışıp Türkiye 13.’sü olmak, sadece bir başarı değil, bir irade beyanıdır.
Sistemden Çıkış Bileti: 10 Yıl Daha Fazla Mesai
Rakamlar yalan söylemez. Polislikte kalsa tam 10 yıl sonra emekli olup hayatın tadını çıkarabilirdi. Şimdi ise öğretmenliğe geçtiği için tam 65 yaşına kadar çalışmak zorunda. Maaşı azaldı, statüsü değişti ve çalışma süresi tam bir on yıl uzadı. Bugünün dünyasında ‘mantıklı’ olan her şeyi elinin tersiyle iten Aydın, Amasya’nın Suluova ilçesindeki bir meslek lisesinde artık motorlu araçlar teknolojisi anlatıyor. Bu kararı duyanların ‘delilik’ dediği şey, aslında bir insanın kendi özüne dönme çabasından başka bir şey değil.
Maaştan Feragat Etmek ve Meslek Aşkı
Aydın’ın “Polislik onurlu bir meslek ama içimde bir ukde vardı” sözleri, aslında modern çalışma hayatının en büyük yarasını deşiyor. İnsanlar geçim derdi yüzünden sevmedikleri işlerde birer zombiye dönüşürken, o 45 yaşında sözleşmeli öğretmen olmayı ve maaşının düşmesini göze aldı. Teknik makaleleri takip etmeyi hiç bırakmamış olması, onun bu mesleğe sadece ‘iş’ olarak bakmadığının en büyük kanıtı. Artık atölyelerde yağ ve pas içinde gençlere bir şeyler öğretirken, aslında kaybettiği 18 yılın telafisini yapıyor.
Toplumun Başarı Kriterlerine Bir Başkaldırı
Bizim toplumumuzda başarı; yüksek maaş, erken emeklilik ve konforlu bir işle ölçülür. Refik Aydın bu üç kriteri de aynı anda çöpe attı. Gençlerin ‘atanma’ umuduyla tükendiği, çalışanların ‘istifa’ korkusuyla sindiği bir dönemde, 45 yaşındaki bir adamın bu cesareti sergilemesi herkesi düşündürmeli. Öğretmenliğin sadece bir maaş kapısı değil, bir ruh hali olduğunu kanıtlayan bu değişim, bir liseden tüm Türkiye’ye ders niteliğinde bir mesaj gönderiyor: Hayat, sadece emeklilik sırasını beklemek için çok kısa.
