Abdullah Sirkeci
Modern toplumlarda doğaya dönüş sadece bir hobi değil, bazen başlı başına bir ekonomi dalına dönüşüyor. Eskişehir’in verimli toprakları bugünlerde, “toprağın altındaki elmas” olarak nitelendirilen dolaman mantarı avcılarını ağırlıyor. Konya’nın Karapınar ilçesinden yola çıkan ve ömrünü bu işe adayan Sait Alkış, namıdiğer ‘Dolaman Kurdu’, ekibiyle birlikte şehrin kırsalında yeni bir ekonomik döngünün fitilini ateşliyor. Bu sadece bir mantar toplama hikayesi değil; emeğin, doğa bilgisinin ve yerel kalkınmanın sessiz bir izdüşümü olarak karşımıza çıkıyor.
Bozkırın Altındaki Sessiz Servet
Dolaman mantarı, bilinen klasik trüf türlerinden farklı olarak İç Anadolu’nun bozkır yapısında, özellikle bahar yağışlarının ardından yüzünü gösteriyor. Bu yılki yoğun yağışlar, Eskişehir ve çevresindeki arazileri adeta birer maden ocağına çevirdi. Alkış ve ekibi, toprağın üzerindeki en ufak çatlağı, bitki örtüsündeki değişimi birer ipucu gibi takip ederek ilerliyor. Kilosunun 1500 ile 1700 lira arasında alıcı bulması, bu zahmetli mesaiyi bölge insanı için cazip bir fırsata dönüştürüyor. Piyasada yüksek talep gören bu ürün, gastronomi dünyasında da ‘çöl trüfü’ olarak haklı bir üne sahip.
Eskişehir Kırsalında Çadır Hayatı ve Emek
Mevsimlik bir hareketlilik olan dolaman avcılığı, beraberinde kendine has bir yaşam kültürünü de getiriyor. Ankara, Polatlı ve Kırşehir’in ardından rotayı Eskişehir’e çeviren ekip, günlerce arazide kamp kurarak yaşıyor. Günde ortalama 150 kilograma kadar ulaşan bu hasat, bireysel bir çabadan ziyade kolektif bir dayanışmanın ürünü. Sait Alkış’ın “2007’de araba, 2024’te arsa aldım” sözleri, aslında kırsaldaki bu niş alanın ne denli güçlü bir finansal karşılığı olduğunu gözler önüne seriyor. 4 kişilik ekibin günlük 40 kiloya yaklaşan bireysel başarısı, sabrın ve uzmanlığın meyvesi olarak nitelendiriliyor.
Doğayla Uyumun Getirdiği Ekonomik Özgürlük
Yerel kaynakların doğru okunması ve değerlendirilmesi, kırsal toplulukların ekonomik dayanıklılığını artıran en temel unsurlardan biri. Geleneksel tarımın dışına çıkan, doğanın sunduğu kendiliğinden yetişen ürünleri profesyonel bir iş modeline dönüştüren bu insanlar, aslında modern ekonominin içinde yeni bir soluk alanı yaratıyor. Eskişehir’in toprak yapısı, bu tür kıymetli mantarların yetişmesi için uygun bir zemin sunarken, dışarıdan gelen bu tecrübe ve bilgi birikimi bölge ekonomisine de dolaylı bir dinamizm katıyor. Toprağı okuyabilmek, nerede neyin yetişeceğini bilmek, günümüzde en az teknolojik bilgi kadar değerli bir sermaye haline gelmiş durumda.
