Faruk Hakyemez
Siyasetin Kutsal Metinle İmtihanı
Amerika Birleşik Devletleri’nde siyasetin dili kökten bir değişim yaşıyor. Eski Başkan Donald Trump’ın katılacağı ‘Amerika İncil Okuyor’ etkinliği, sadece dini bir ritüel değil, modern siyasi tarihin en büyük güç gösterilerinden birine dönüşmek üzere. Trump’ın İncil’in 2. Tarihler bölümünden seçeceği ayetler, sıradan bir dindarlık gösterisi değil; toplumu, devleti ve aidiyet duygusunu yeniden tanımlama girişimidir. Özellikle seçilen ‘halkım kötü yollarından dönerse ülkelerini sağlığa kavuşturacağım’ vurgusu, mevcut sistemle hesaplaşan bir liderin, meşruiyetini sandıktan çok daha kadim bir yere dayandırdığını gösteriyor. Bu hamle, rasyonel siyasetin tıkandığı noktada metafizik bir sığınak inşa etme çabasıdır.
6 Ocak’tan Beyaz Saray’a Uzanan Köprü
Bu metin aslında hiç yabancı değil. 2016 seçim zaferinden sonra Trump’ın dilinden düşürmediği bu pasaj, 6 Ocak 2021’deki Kongre Baskını sırasında da başkent sokaklarında yankılanmıştı. ‘Cowboys for Trump’ kurucusu Couy Griffin’in kalabalığa haykırdığı bu ayetler, bugün devletin en üst kademelerinde resmi bir protokol halini alıyor. Burada sorulması gereken soru şu: Din, siyaset için bir vitrin süsü mü yoksa yeni dönemin görünmez anayasası mı? Etkinliğin organizatörü Christians Engaged grubunun bu bölümü bizzat Trump için rezerve etmesi, tesadüf olamayacak kadar keskin bir siyasi mühendislik örneğidir. Olayı sadece ‘inanç özgürlüğü’ parantezine alıp geçmek, toplumsal kutuplaşmanın yeni yakıtını görmezden gelmektir.
Kabinedeki Teokratik Dönüşümün İşaretleri
Haberin asıl çarpıcı kısmı, Trump’ın yanında saf tutan isimlerde gizli. Dışişleri Bakanı Marco Rubio, Savunma Bakanı Pete Hegseth ve Genel Sekreter Susie Wiles gibi isimlerin bu dini platformda boy göstermesi, Washington’un yeni yüzünü netleştiriyor. Savunma politikalarını dini referanslarla açıklayan bir Hegseth figürü, Pentagon koridorlarında sekülerizmin yerini inanç odaklı bir stratejinin aldığının kanıtıdır. Bu isimler oraya sadece dua etmeye değil, devletin yeni ‘moral pusulasını’ ilan etmeye gidiyorlar. Kurumsal kimlikler ile kişisel inançlar arasındaki o meşhur duvar, artık bir duvardan ziyade geçişken bir perdeye dönüşmüş durumda. Bu, bürokrasinin ruhunu dini bir potada eritme operasyonudur.
Seküler Sistemin Sonu mu?
Federal kurumların dua seansları düzenlemesi ve bakanların resmi hesaplarından ayet paylaşması, Batı dünyasının yüzyıllardır savunduğu ‘din ve devlet işlerinin ayrılması’ ilkesini doğrudan hedef alıyor. Ancak bu duruma sadece ‘bağnazlık’ etiketi yapıştırmak sığ bir bakış açısı olur. Trump ve ekibi, modern insanın anlam arayışını ve kimlik krizini çok iyi analiz etmiş durumda. Onlar, rasyonel vaatlerin doyuramadığı kitlelere ‘kutsal bir kurtuluş’ hikayesi anlatıyorlar. Eğer devlet yapısının tamamen değiştiğini görürseniz, bunun temellerinin bu tarz ‘okuma akşamlarında’ atıldığını hatırlayacaksınız. Bu, bir inanç devrimi değil, inancın siyasi bir manivela olarak en profesyonel şekilde kullanılmasıdır. Okuyucu için asıl soru ise şu: Bu yeni düzende inanç mı siyaseti yönetiyor, yoksa siyaset mi inancı yutuyor?
