Mehmet Ertürkler
Kışlalarda Yükselen Mesihçi Söylemler
Amerika Birleşik Devletleri ordusu içerisinde son dönemde rapor edilen bir dizi gelişme, stratejik askeri planlamanın ötesinde, dini bir motivasyonun devreye girdiğini kanıtlar nitelikte. Askeri Dini Özgürlük Vakfı’na (MRFF) ulaşan 200’den fazla şikayet, komuta kademesinde görev yapan bazı subayların, İran ile olası bir çatışmayı stratejik bir zorunluluktan ziyade ‘Tanrı’nın ilahi planı’ olarak askerlere dikte ettiğini gösteriyor. Dosyaya yansıyan ifadelere göre, alt rütbeli askerler üzerinde kurulan bu baskı, İncil’in Vahiy Kitabı’ndaki Armageddon ve Mesih’in dönüşü kehanetleriyle temellendiriliyor.
Siyaset ve Kehanet Sarmalı
Şikayetçi askerlerin ifadeleri, askeri hiyerarşinin siyasi figürlere atfettiği dini rollerin boyutunu da gözler önüne seriyor. Bazı komutanların, eski başkan Donald Trump’ın ‘İsa tarafından Armageddon’u başlatmak ve işaret fişeğini yakmak için görevlendirildiği’ yönündeki iddiaları, askeri disiplin ve seküler ordu yapısı tartışmalarını yeniden alevlendirdi. Bu durumun sadece bir motivasyon aracı değil, aynı zamanda personelin karar alma süreçlerini etkileyen bir ideolojik dayatma haline dönüştüğü belirtiliyor. Raporda yer alan bir askerin ifadesine göre, komutanlar İncil’deki son bölümlere atıfta bulunarak askerleri yeryüzündeki son büyük savaşa hazırladıklarını açıkça dile getiriyor.
Semboller ve İdeolojik İşaretler
Bu tartışmaların merkezinde yer alan isimlerden biri olan ve ABD Savaş Bakanlığı için adı geçen Pete Hegseth’in vücudundaki dövmeler, sahadaki bu teolojik yaklaşımın bireysel değil, kurumsal bir eğilim olabileceğine dair endişeleri artırıyor. Hegseth’in kolunda taşıdığı ve Haçlı Seferleri’nin parolası olarak bilinen ‘Deus Vult’ (Tanrı Böyle İstiyor) ifadesi ile Arapça ‘Kafir’ yazısı, Orta Çağ’dan kalma bir ‘inanç savaşı’ anlayışının günümüz modern ordusunda nasıl karşılık bulduğunun en somut delili olarak değerlendiriliyor. Evanjelist kimliğiyle tanınan Hegseth, Hristiyan milliyetçiliği ekseninde gelişen bu yeni askeri doktrinin en görünür temsilcilerinden biri haline gelmiş durumda.
Amalek ve Mehdi: Karşılıklı Teolojik Cepheleşme
Bölgedeki gerilim sadece ABD cephesiyle sınırlı kalmıyor; İsrail ve İran tarafında da benzer bir dinsel referans savaşı yürütülüyor. İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun İran rejimini Tevrat’ta geçen ve Yahudilerin ezeli düşmanı olarak tasvir edilen ‘Amalek’ topluluğuna benzetmesi, çatışmanın ‘mutlak kötülüğün yok edilmesi’ gerektiği inancına dayandırıldığını belgeliyor. Bu söylem, modern hukuk kurallarından ziyade kadim dini metinlerin savaş hukukunu belirlemesi tehlikesini beraberinde getiriyor. Öte yandan İran cephesinde ise Şii eskatolojisi devreye giriyor. Tahran’daki dini otoriteler, yaşananları ‘Mehdi’nin gelişi’ öncesindeki büyük kaosun bir parçası olarak tanımlarken, karşı tarafın lider figürlerini ‘Deccal’ sıfatıyla kodluyor. Her iki tarafın da savaşı bir ‘sonun başlangıcı’ olarak kurgulaması, diplomatik çözüm yollarını daraltırken, bölgedeki askeri hareketliliği rasyonel zeminden tamamen koparıyor.
