Mehmet Ertürkler
Savaşın Yeni Yüzü: Devasa Bir İHA Dalgası
Rusya Savunma Bakanlığı’ndan gelen son bilgiler, çatışmanın boyutlarının ne denli kontrol edilemez bir noktaya evrildiğini kanıtlar nitelikte. Tek bir operasyonel süreçte Moskova dahil olmak üzere çeşitli bölgeler üzerinde tam 289 insansız hava aracının (İHA) imha edildiği açıklandı. Bu rakam, sadece bir ‘saldırı’ değil, savunma sistemlerini felç etmeyi hedefleyen devasa bir ‘satürasyon dalgası’ olarak okunmalı. Sahadaki askeri dengelerin ötesinde, bu kadar yüksek sayıda hava aracının aynı anda koordine edilmesi, arka plandaki teknolojik ve lojistik desteğin boyutlarını sorgulatıyor.
Sistemi Kilitleme Stratejisi mi?
Askeri stratejistler için 289 sayısı basit bir istatistikten çok daha fazlasını ifade ediyor. Bu tür yoğun saldırıların temel amacı, hava savunma sistemlerini mühimmat tüketimine zorlamak ve radarları meşgul ederek asıl hedefleri savunmasız bırakmaktır. Rusya’nın elindeki Pantsir ve S-400 sistemlerinin bu kadar çok hedefle aynı anda başa çıkması teknik bir başarı gibi görünse de, ekonomik maliyet tablosu bambaşka bir hikaye anlatıyor. Birkaç bin dolarlık basit bir dronu düşürmek için harcanan yüz binlerce dolarlık savunma füzeleri, uzun vadede bir ‘ekonomik yıpratma savaşı’ stratejisinin parçası olabilir.
Moskova Semalarındaki Psikolojik Eşik
Saldırıların sadece sınır hatlarında kalmayıp Moskova içlerine kadar sızma girişimi, Kremlin’in ‘güvenli kale’ imajına doğrudan bir saldırı niteliği taşıyor. Başkent semalarında duyulan patlama sesleri ve hava sahasının sivil uçuşlara kapatılması, Rus kamuoyunda ciddi bir huzursuzluk yaratıyor. Bu noktada akıllara gelen en kritik soru şu: Bu dronların üretiminde kullanılan çipler ve motorlar hangi kanallar üzerinden bölgeye ulaşıyor? Batılı müttefiklerin teknolojik desteği olmadan bu çapta bir otonom saldırı kapasitesine ulaşılması, askeri analizlerimize göre pek mümkün görünmüyor.
Lojistik Gizem ve Gelecek Projeksiyonu
Bu saldırı dalgasının arkasındaki asıl gücü anlamak için üretim kapasitesine bakmak gerekiyor. Ayda binlerce İHA üretebilen bir tesisleşme ağının kimler tarafından finanse edildiği, savaşın asıl kazananını belirleyecek. Vatandaşlar için bu durum, enerji hatlarından lojistik koridorlara kadar her noktanın potansiyel bir hedef haline gelmesi demek. Eğer bu tür saldırılar rutin bir hal alırsa, sadece askeri tesisler değil, sivil altyapıların korunması da imkansız bir maliyet yüküne dönüşebilir. Olayın perde arkasındaki tedarik zinciri çözülmeden, gökyüzündeki bu ‘görünmez ordu’ tehdidinin sona ermeyeceği net bir şekilde görülüyor.
