Lale Çetin
Madrid’den Viyana’ya Boykot Resti: Sadece Müzik Değil Siyaset Konuşuyor
Avrupa’nın en büyük eğlence organizasyonlarından biri olan Eurovision, bu yıl sahne ışıklarından çok siyasi depremlerle anılıyor. İspanya Başbakanı Pedro Sanchez’in Viyana’daki yarışmaya katılmayacaklarını resmen açıklaması, aslında bürokrasinin o hep bildiğimiz ‘sessiz diplomasi’ koridorlarından taşan büyük bir öfkenin dışavurumu. Sanchez, kararı duyururken ‘tarihin doğru tarafında yer alma’ vurgusu yaptı. Bu ifade, Ankara kulislerinde ve uluslararası diplomasi çevrelerinde çok net bir mesaj olarak okundu: Sanatın ve eğlencenin, Gazze ile Lübnan’daki insani dramın üzerini örtmesine izin verilmeyecek.
İsrail Katılımı Yarışmayı Bir ‘Vicdan Testine’ Dönüştürdü
Viyana’da bu yıl 70’incisi düzenlenen organizasyon, İsrail’in katılımcı listesinde yer almasıyla birlikte bir müzik yarışması olmaktan çıkıp küresel bir protesto zeminine dönüştü. Sanchez, İsrail’in yürüttüğü askeri operasyonları ‘soykırım ve yasa dışı savaş’ olarak niteleyerek, yaşananlar karşısında sessiz kalmanın suça ortak olmakla eşdeğer olduğunu savundu. İspanya’nın bu kararı, sadece bir sahne performansından vazgeçmek değil, aynı zamanda Avrupa Birliği içerisindeki İsrail politikasına dair derin çatlağın en somut göstergesi oldu.
Sadece İspanya Değil: Eurovision’da Domino Etkisi
Boykot dalgası Madrid ile sınırlı kalmadı. İrlanda, Hollanda, Slovenya ve İzlanda gibi ülkeler de sırayla yarışmadan çekildiklerini ilan ederek benzer bir tavır sergiledi. Bu kitlesel geri çekilme, Eurovision yayıncı kuruluşu olan EBU’nun ‘yarışma politize edilmemeli’ argümanını da yerle bir etmiş durumda. Yarışmanın ilk yarı finalleri 12 ve 14 Mayıs tarihlerinde protestoların gölgesinde gerçekleşmiş olsa da, yarın yapılacak büyük finalin neşesi şimdiden kaçmış görünüyor. Sanatçıların ve delegasyonların çekilmesiyle birlikte, Viyana’daki organizasyonun meşruiyeti ciddi şekilde sorgulanmaya başlandı.
Ankara Temsilcisinin Notu: Diplomatik Mesaj Net
Siyasetin bu kadar içine girdiği bir ortamda, İspanya’nın bu çıkışı Avrupa genelinde ‘vicdani bir barajın’ patladığını gösteriyor. Pedro Sanchez, sadece kendi ülkesinin değil, aslında sokağın sesini hükümet düzeyine taşıdı. Yarınki finalde kimin birinci olacağından çok, sahneye çıkmayanların bıraktığı boşluk konuşulacak. Gazze ve Lübnan’daki saldırılar devam ederken, hiçbir melodi bu acı sessizliği bastırmaya yetmeyecek gibi duruyor. Yarışma yarın sona erecek olsa da, bu boykotun diplomatik artçı sarsıntıları Avrupa başkentlerinde daha uzun süre hissedilecektir.
