Mehmet Ertürkler
Karapınar Sokaklarında Görünmez Kaza
Konya’nın Karapınar ilçesi, Zafer Mahallesi’nde sıradan bir günün akışı, İnönü Caddesi üzerinde aniden kesildi. Birçoğumuzun her gün onlarca kez yaptığı o basit hareket; park halindeki bir aracın trafiğe dahil olma süreci, bu kez bir yaralanma ve büyük bir korkuyla noktalandı. V.Y. yönetimindeki 42 BBE 453 plakalı otomobilin harekete geçtiği o an, yolda seyir halindeki S.Ç. idaresindeki 42 BGM 870 plakalı motosikletin rotasıyla trajik bir şekilde kesişti. Kazanın ardından olay yerine yayılan o sessizlik, aslında hepimizin trafikteki kırılganlığını bir kez daha yüzümüze vurdu.
Dikkatin Bir Anlık İflası ve Sonuçları
Kazanın oluş şekline baktığımızda, aslında trafik kurallarının ötesinde bir ‘farkındalık’ sorunuyla karşılaşıyoruz. Bir aracın durur pozisyondan hareketli pozisyona geçmesi, sadece bir debriyaj ve gaz dengesi değildir. Bu, çevredeki tüm akışın sorumluluğunu omuzlamak demektir. Ancak çoğu sürücü, aynadaki o küçük kör noktayı ya da yaklaşan bir motosikletin hızını doğru analiz edemiyor. Çarpışmanın şiddetiyle yere savrulan motosiklet sürücüsü S.Ç., çevredeki vatandaşların şaşkın bakışları arasında ilk yardımı bekledi. İhbarın ardından bölgeye sevk edilen ekiplerin çabası, bir hayatı daha uçurumun kenarından tutma mücadelesine dönüştü.
Motosiklet Sürücüleri İçin Yolun Görünmeyen Yüzü
Olay yerine hızla intikal eden sağlık ekipleri, yaralı sürücüye ilk müdahaleyi asfaltın üzerinde yaptı. Karapınar Devlet Hastanesi’ne kaldırılan sürücünün durumunun iyi olması teselli edici olsa da, bu tür olayların toplumsal bir yara olduğunu kabul etmeliyiz. Motosikletler trafikte ‘fark edilmeme’ sendromuyla boğuşuyor. Bir otomobilin kaportası sizi korurken, bir motosikletlinin koruması sadece dikkati ve ekipmanıdır. Bu kaza, sadece iki plakanın çarpışması değil; bir anlık ihmalin insan hayatını nasıl pamuk ipliğine bağladığının somut bir kanıtıdır.
Sorumluluk ve Trafik Kültürü Üzerine Düşünmek
Polis ekipleri kazayla ilgili tahkikatı sürdürüyor. Ancak resmi raporlar ne derse desin, asıl sorgulanması gereken bizim trafik kültürümüzdür. ‘Bana bir şey olmaz’ ya da ‘Görmedim’ savunmaları, hastane koridorlarındaki endişeli bekleyişi ortadan kaldırmıyor. Karapınar’daki bu kaza, yerel bir olay gibi görünse de aslında ülke genelindeki dikkatsizlik salgınının küçük bir örneği. Kendi güvenliğimizden emin olmadan attığımız her adımda, başkasının hikayesini yarım bırakma riskini taşıyoruz. Herkesin akşam sevdiklerine kavuşmak için kullandığı bu yollar, birer dikkatsizlik anıtına dönüşmek zorunda değil. Sorumluluk sadece kurallara uymak değil, başkasının hayatını da gözetmektir.
