Vildan Aydoğdu
Bir Çocuğun Yarım Kalan Hikayesi: Bayram Nabi Şişik
Ayser Çalık Ortaokulu’nun sessiz koridorları, geçtiğimiz günlerde tarihin en karanlık sayfalarından birine tanıklık etti. İsa Aras Mersinli’nin namlusundan çıkan kurşunlar, sadece bir sınıfın duvarlarını değil, bir babanın geleceğe dair tüm umutlarını delip geçti. Kaybettiğimiz minik Bayram’ın vefatının üçüncü gününde okutulan mevlidde yükselen dualar, aslında güvenlik açıklarına ve bir türlü dikiş tutmayan toplumsal huzura yakılan bir ağıt gibiydi.
Baba İsmail Şişik’in sözleri, bir ebeveynin yaşayabileşi en ağır yükün yansımasıydı. Bayram, sadece bir öğrenci değildi; vatanına hayırlı bir evlat olma hayalleri kuran, 5 yaşında tekvando kuşağı takan, futbol sahalarında ter döken bir ‘cennet kuşu’ydu. Babasının ‘Fazla zekiydi, çok konuşuyordu’ diyerek betimlediği o hayat dolu çocuk, şimdi bir okulun hatıralarında donup kaldı. Çocukluğunu doya doya yaşayamadan, bir caninin öfkesine kurban giden Bayram, geride cevaplanması gereken onlarca soru bıraktı.
Siper Olan Bir Ruh: Öğretmen Ayla Kara
Haberin sadece bir vefat duyurusu olmaktan çıkıp kahramanlık destanına dönüştüğü nokta ise öğretmen Ayla Kara’nın duruşu oldu. Kendi canını hiçe sayarak çocukların üzerine kapanan bu fedakar eğitimci, bir insanın başkaları için nelerden vazgeçebileceğini kanıtladı. İsmail Şişik, evladının acısıyla yanarken bile o öğretmenin asaletini anmadan geçemedi. Kara, öğrencileri için sadece bir eğitmen değil, son nefesinde sarsılmaz bir kalkan olmuştu.
Dijital Prangalar ve Gençliğin Hedef Alınması
Gözü yaşlı babanın konuşmasındaki en dikkat çekici nokta, modern dünyanın gençlik üzerindeki oyunlarına yönelik sert eleştirileriydi. Şişik; bilgisayar oyunlarıyla, dijital manipülasyonlarla ve ‘bir düğmeye basılarak’ verilen talimatlarla gençlerin zihinlerine sızmaya çalışan karanlık odaklara adeta meydan okudu. Filistin’den Doğu Türkistan’a kadar geniş bir coğrafyanın sancısını yüreğinde hisseden bir baba profili çizerken, Türk gençliğinin bu tür algö operasyonlarıyla yolundan döndürülemeyeceğini vurguladı.
Bu trajedi, sadece bir okul saldırısı değil; aynı zamanda savunmasız zihinlerin hangi tehlikelerle çevrili olduğuna dair bir uyarı niteliği taşıyor. Şişik’in ‘Bu millet uyandı, artık ok yaydan çıktı’ sözleri, kaybettiği evladının ardından tutulan bir yasün ötesinde, toplumsal bir direncin işareti. Okulların daha güvenli, gençlerin ise dijital prangalardan daha uzak olduğu bir gelecek, bu acı kayıpların topluma bıraktığı en sert ödevdir.
